Ме нема. Знам. Синоќа мечот го изгледав со температура и неколку кофи до креветот полни со пот. Мислам дека повеќе се испотив и од Кеј-Џи. Не дека денеска ми е нешто многу подобро, ама не можев да не ставам ништо за финалето кое предвидив дека ќе се случи и во весник, и тука и во ЕСпорт.
Ако утре бидам подобар…т.е. во следниве неколку дена и тоа како ќе има време да се пишува и најавува ова ретро финале, кое е исполнување на желбата на Комишот и кое веројатно ќе има еден од најголемите рејтинзи последнава деценија.
Пред година дена сигурен сум дека никој на планетава не мислеше дека Лејкерси ќе играат во финалето, посебно не со Бостон кој го имаше вториот најслаб скор во лигата. Капа доле за Дени Ејнџ и Мич Купчак.
May 31st, 2008
Оние кои од самиот старт се со МакНБА многу добро ја знаат сликава. Е сега, ова никако не сакам да биде сфатено како некое омаловажување на Спарси, кои и покрај желбите на огромен број на НБА фановите никако не престануваат да бидат еден од најсериозните кандидати за тронот. Тоа што никако не успеваат да одбранат една титула не значи речиси ништо, иако факт е дека одбраната на тронот е вистинска потврда на квалиетот, како на тимот така и на тренерот.
Поп и управата на Спарси ја заслужуваат секоја пофалба за начинот на кој го градеа тимот последнава деценија, во која нормално дека и имаа среќа (повредата на Робинсон која им го донесе драфтот на Тимчо). Од ниски пикови кои се претворија во ол-стар играчи (Ману, Паркер) па до епизодисти кои одлично се вклопуваат во шемите на Поп без да бараат премногу внимание (Финли, Боувен, Хори…).
Сепак, ништо од нивниот успех нема да беше можно без Тимчо, кој стварно не би требал да биде споредуван или ставан во иста категорија со Пау. Тоа што Тимчо е уникатен карактер кој одлично се вклопува во малата средина на Сан Антонио и кој не сака да зборува за приватниот живот без скандали не го прави ништо помала ѕвезда и не му го оспорува местото меѓу најдобрите високи играчи во историјата на НБА.
Тука прочитав и нешто како “Тимчо не е нивниот лидер“ или слично, што е крајно далеку од вистината. Да не беше тој, Спарси ќе беа на нивото на еден Денвер…или Голден Стејт на Западот, само со многу подобар и подисциплиниран тренер.
И сега, ги испофалив Спарси без да ги спомнам Лејкерси. А што ќе ги спомнувам кога најголемиот дел од вас ги испофали во коментарите подолу. Тупење? Не би рекол, што се вика - Ви се може, ипак вашиот тим после четири години се враќа во големото финале, и тоа една година по барањето на Коби да биде трампан и критиките на сметка на управата на клубот.
Ова е нешто за што ретко кој сонуваше пред шест и пол месеци и е комплетирање на една половина од ретро финалето после 21 година.
Меџик, Лери, Чиф, Карим и остали спремете се за снимање спотови за финалето. Ако Детроит не ве зезне.
May 30th, 2008
Доста чудни работи се дешаваа во овој плеј-оф, но она што вчера се деси во првото полувреме во Бостон е дефинитвно една од најчудните. Момакот на сликата погоре, Кендрик Перкинс во првото полувреме од Гејм 5 против Пистонси го натскока цел тим на Детроит со 13-11. Збориме за Детроит каде на Гејм 4 само Мекдајс имаше 16 скокови. А тука да фатат понекој скок се и Шид, Максил, Ретлиф и Принс.
Перкинс (кој барем мене ама ич ми нема црнечка фаца. Ми личи ко да има нешто египетско во него, посебно сега со фараон брадата) вечерта ја заврши со дабл-дабл од 18 поени и 16 скокови, а цел тим на Пистонси имаше бедни 25 скока. Бостон имаше и реализација од 50% и пак финишот беше тесен.
И двата тима за разлика од другите четири средби од серијата овој пат беа одлични во шутот за три.
Бостон имаше само три поени од клупа, и тоа преку тројката на Поузи. И пак тепаа. За тоа заслуга покрај Кендрик има и Реј, кој конечно играше како Џизус Шатлсворт и нормално, Кеј-Џи со својот рекорд оваа сезона од 33 комада.
Тејшон во нападот воопшто не е факторот кој Пистонси се надеваа да биде во оваа серија, веројатно поради преголемото трошење во одбраната со Пирс.
Гејм 6 е утре, а како што се одвива овој плеј-оф ништо чудно Бостон пак да игра седма.
ПС: НБА призна дека судиите згрешиле со одлуката да не дувнат фаул над Бери во задњата секунда против Лејкерси. И што? Тоа не им значи ама ништо на Спарси, иако осечам делување на некаква карма во овој случај. Само се надевам судиите да не одлучат вечер да ја исправаат грешката во Ел-Еј. Иначе, јас останувам на тоа дека не беше фаул, не затоа што немаше контакт, туку поради тоа што Бери не беше доволно паметен и снаодлив да го продаде тоа како фаул.
May 29th, 2008
Многумина ми викаа дека Спарси ќе изедначат на 2-2, ама гледајќи ги Лејкерси во овој плеј-оф знаев дека се способни за голема победа сред Аламо. Иако на крајот можеше се да отиде у ѓавола, момците на Фил целосно си ја заслужија победата. Знам дека ќе има доста муабети за тоа дали имало или не фаул над Бери во таа задња секунда, иако одговорот на тоа прашање го дадоа самиот Бери и Поп кои не ни очекуваа судијата тоа да го свирне во нивна корист. Не во таков клучен момент. Можеби доколку Бери се дигнеше веднаш кога го излета Фишер судиите ќе немаа друг избор, ама Бери не одигра паметно во таа ситуација.
Лејкерси претходно одиграа одлични 47 минути, но и очајна задња минута во која им дозволија на Спарси да се вратат во игра. Во последните 20 секунди Лејкерси дозволија неколку недозволиви работи, а Коби направи грешка каква може да се очекува од еден руки, а не од МВП играч кога наместо да ја држи топката во свои раце и да чека фаул над него, тој тргна на кош во ситуација кога имаше тројца противнички играчи против себе. Тоа дозволи лесни два во полуконтра за Спарси и намалување на само минус два.
Сепак, останува фактот дека Коби покажа голема зрелост во поголемиот дел од средбата од која се хранеа и неговите соиграчи кои сега одат на првиот плеј-оф пласман по 2004 година.
Има уште, ама ми се спие.
May 28th, 2008
Две муви со еден удар. Било да зборуваме за двете средби кои не ги коментиравме тука, било за камбекот на стариот Ману после мизерните први две средби од финалето на Западот.
Или пак за првата гостинска победа на Бостон после првиот пораз дома во овој плеј-оф. Триумф со кој Селтикси конечно покажаа дека имаат шампионски менталитет, нешто што вечерва може да добие само потврда. Или пак ќе се вратиме во Бостон со 2-2.
На враќање со 2-2 во Лос Анџелес ќе се надеваат и Спарси, кои исто така покажаа шампионски карактер преку Ману, но и преку Тимчо и неговиот 20-20 дабл-дабл и Тончи и неговите шетања низ рекетот. Кога овие тројца играат како синоќа, не им ни требаат другите момци во нападот, па така можат да си дозволат со нив на теренот да се најдат ликови како Боувен (кој наводно можел да го чува Коби, иако тоа никако да го видиме) и Хори, кој е тотално неупотреблив, било во одбрана, било во напад.
Толку. Кратко. Сега очекувам пофалби на сметка на “големиот играч“ Хори.
May 26th, 2008
Ова е пишувано паралелно или во Рил Тајм со Гејм 2 од финалето на Западот…(не е постирано во рил тајм заради немањето интернет конекција во новото ми дома)…
Уште во првата минута Одом и ФиШер се најагресивни во нападот на Лејкерси, како да сакаат што побрзо да го заборават Гејм 1. Ако продолжат вака нема да има проблем за Лејкерси, Подобра партија од првата сигурно ќе сака да има и Ману, ама за тоа ќе мора да почека да влезе во игра зошто Поп го врати во улогата на Најдобар шести после слабиот Гејм !. Финли пак е стартер.
Боувен не може да го чува Коби, но овој тоа не го користи. Еднаш имаше среќа со шутот од табла, ама бунарот за три е потврда дека му треба некоја минута да се загрее.
Пау пак не може да го чува Тимчо кој доминира во скокот. Мислам дека тука клучна улога ќе има Одом, кој ќе мора да му помага на Пау во скокот. Ќе беше убаво за Лејкерси да го имаа Бајнам здрав, посебно за оваа серија, ама момакот се враќа дури за следната сезона. Неговото неиграње не се чувствуваше против Денвер и Јута, ама Сан Антонио е друга приказна, зошто него го мења Клингонецот Туриаф.
Фишер после само неколку минути има бољи ефект отколку во Гејм 1.
Г. влезе во игра и одма се приметува колку е бескорисен во напад освен ако не е сам на три (или не прави некој прљав блок). При блокот за Паркер на Лејкерси одма им е јасно дека Г. нема да тргне кон кошот, па само го чуваат пасот за три и Тончи Лонгориа губи топка.
Колку екипи убиле тројкиве на Боувен од страна…
Можеби судиите премногу го тинтраат Тимчо, ама факт е дека отсекогаш знаел да изнуди или изглуми фаул. Пау иде на клупа со две лични и влегува Клингонецот.
Да бе, резултатот….17-16 на две и пол.
Г. успеа од шест метри малку странично да го погоди врвот на таблата (поблискиот за него). Во следниот напад се поправа со тоа што барем го погодува обрачот. Ништо бољи не е ниту Вон.
“Едвард Сизрхендс“ никад не го давале на МТВ, од кај да знае човекот.
21-16 за Лејкерси после една четвртина. Како и што се очекуваше, подобра партија на Лејкерси од стартот на Гејм 1. Или во зависност како гледате на работите, послаба партија на Спарси. Далеку подобрата игра на Фишер и Одом им користи на Лејкерси, но бескорисниот Пау до сега со две лични може подоцна да биде проблем. Барем за сега ни Точни ни Ману не се ништо бољи.
Изгледа Ману налета на поголем глумец од себе. Да не играше баскет за Вујачиќ сигурно ќе имаше место во Серие А.
Фармар одлично го менува Фишер со скок, коуст ту коуст положување па и блокада. Понекогаш се заборава колку баш играчи како Фармар можат да бидат важни за една серија, барем за еден нејзин дел додека некој друг епизодист не фати ритам. Спарси тоа најдобро го знаат.
Пак излитената фраза со “мајстори и велемајстори“. Браво.
Финтите и криците на Тимчо полека губат ефект кај судиите, но тој продолжува да доминира во скокот.
Волку промашувања од метар од кош за така кратко време немам видено одамна.
Му олесна на Пау. Први поени на нешто помалце од четири минути до полувремето. Е сега, уште Пау да го затвореше некако рекетот за шетањето на Тончи и Тимчо и се ќе беше супер за Лејкерси.
Коби три, Тимчо два. 37-35. Пак Тимчо два за 37-37 по што Лејкерси со 9-0 го завршуваат полувремето, серија во која покрај навлекувањето на противниците на себе од страна на Коби, голем удел има и Вујачиќ со пет поени, како и добрата одбрана на домаќините. Утнатите две слободни на Тимчо на две секунди до крајот исто така се од помош, иако веројатно имаше фаул над него од страна на Коби по офанзивниот скок.
Од друга страна пак, веројатно и имаше прерано влегување во рекетот од двократниот МВП при тоа второ слободно.
Значи, 46-37 на полувреме за Лејкерси, разлика која ја направија во последните минута и пол од втората четвртина. Некои играчи се уште спијат и не се ни приметува дека се на теренот, додека некои како Тимчо веќе имаат дабл-дабл од 10 со 13. Сепак, тоа ќе му биде џабе на шампионот ако не се разигра Ману кој нема ниту еден поен до сега со две загубени топки.
Се загледав во Фифт Гир на Дискавери…и се покајав што пак се вратив на МТВ за да го чујам ДВЕЈД Вест, КАРАМ Абдул-Џабар, Оваа година немам посебно гледано нешто НБА Екшн на МТВ од едноставна причина што е во незгоден термин, а и првиот пат кога гледав имаше толку прости грешки и целото беше така лошо спакувано што ми се чинеше дека го правел некој петооделенец…Некако се вклопува во се што се дешава на државната ни ТВ.
Поп мора да бара тајм аут после само две и пол минути откако преку Коби, кој до сега има 20-ка, Лејкерси направија плус 14. Како почна третава четвртина одлично се вклопува во шаблонот за трети 12 минути на Спарси на гости во овој плеј-оф. Само како беа газени од Хорнетси во третите четвртини од првите три средби во Њу Орлеанс, а истото им се повтори и во Гејм 1 во Лос Анџелес. На серијата против Феникс више никој не се ни сеќава, освен можеби на првата средба која беше вистинска класика.
Конечно Ману да погоди нешто, негови 2+1, но одбраната на Спарси и понатаму не функционира со многу простор за уфрлувања и додавања во рекетот.
66-48 на средина на трета. Ова има потенцијал да стане смејурија.
Кој фолирант е овој Хори. Освен кога е целосно сам на шут, човекот, исто како и Боувен, не е способен да направи ништо корисно во нападот. Дури и кога е во близина на кош. Одом го испрати неговиот обид за нешто што личи на чут во трет ред откако во претходниот напад на САС го залепи за табла положувањето на Тончи. Ете зошто Лејкерси имаат плус 15…(68-53).
Данкан за последен пат признал фаул кога играл на Вејк Форест.
Не ми е јасно брзањево во напад на Лејкерси кога имаат плус 15. Со тоа само им даваат повеќе време за камбек на Спарси,
На крајот од трета тоа не е ич битно откако шампионот нема абер од враќање во игра. Иако Ману се разбуди, сите други ко да заспаа и после 36 минути игра имаме плус 17 за Лејкерси (74-57) после одличната игра на Одом во третата четвртина, како и лаганото враќање на Пау.
Судиите се приказна за себе, но барем за сега немаат посебно влијание врз резултатот. Имаше моменти кога беспотребно свиреа, а имаше и моменти кога не свиреа нешто што мораа да свирнат.
СЛААААЈ!!!!! Вистински кадар во вистински момент откако резервите на Лејкерси (со Одом) го нокаутираа резервите на Спарси (со Паркер). Ми се чини дека Поп уште на паузата меѓу четвртините се откажа од оваа средба вадејќи ги Ману и Тимчо од игра. Иако не станува збор за разлика која не се стигаше. Ваквите средби се веројатно најдобар доказ за тоа колку Сан Антонио е тим на старци во кој единствено ударното трио е на пристојна возраст.
ФЛИ - некој локален уметник! Не ни проба да го прочита. Не би ни ја после она “Рони БРЕВЕР“.
Важно се знае која е Пола (четврт) Абдул.
Ова ќе биде катастрофа на Спарси. На седум и пол до крајот е 85-60, т.е. сега 88-60 за Лејкерси. И во сето тоа имаме “Во налет кошаркарите на Сан Антонио“. Браво.
Коби уште е на терен, но единствено што треба да прави е да пази да не се повреди. Резервите си ја завршуваат работата.
Ариза е во игра место Коби, за прв пат по повредата. Колку момакот може да биде важен за Лејкерси во овој плеј-оф, не знам, но пред повредата имаше свој дел во ротацијата на Зенот. И ете го, го убацува својот прв обид од игра за 90-64.
Седнувам и јас на клупа…или уште боље - тросед.
101-71. Плескање на шампионот.
May 24th, 2008
