Posts filed under 'Општо / Разно'
Пред 17 години Албумот на годината го имаше Ерик Клептон со својот Unplugged, Unforgiven на Клинт Иствуд доби Оскар за најдобар филм, а истата година светлото на денот го видоа и филмски класици како Шиндлеровата Листа, Филаделфија, Пијано и страшно добриот In the name of the Father.
Светот го напуштија имиња како Одри Хепберн, Федерико Фелини, Френк Запа, Дизи Гилеспи и на само 23 години – Ривер Феникс.
Истата таа година најдобри на Вимблдон беа Штефи Граф и Пит Сампрас, а повозрасните меѓу вас сигурно добро се сеќаваат на финалната серија меѓу Чикаго и Феникс во која МВП-то на рег. сезона Баркли, иако даде се од себе, не можеше да го спречи три-питот на Булси. Тројката на Пексон во шестата средба ги закопа атрактивните Санси.
Е сеа, постов не е посветен на ништо од гореспоменатото, туку на 13.02. истата таа 1993. година кога со своите 43 поени Доминик Вилкинс им донесе победа на Хоукси од 121-112 сред Солк Лејк Сити.
Од тој датум, па се до синоќа, т.е. цели 17 години, колку што имаат некои од вас кои ја следат МакНБА, Хоукси не успеваа да полетаат во посетите на главниот град на мормоните.
17 години. Пост кој ни најголемиот верник не би го издржал.
“It’s about time. The last time our team won here, I was just a little kid watching Dominique and dreaming I might play in the NBA someday.” – изјави Џо Џонсон, кој убаци 28 поени (11 во задња чет.) за победа на Атланта од 105-100.
Мало олеснување можеби беше изненадувачкото неиграње на Дерон Вилијамс, кој има ситна повреда, но и без него сезонава Јута оствари неколку важни победи. Уште поголема станува оваа победа за Хоукси ако се знае дека момците на Слоун во последните десет средби имаа само еден пораз, од Лејкерси без Коби.
Што се однесува пак до Хоукси, тие продолжуваат со својот “Мистер Џекил и доктор Хајд“ пристап. Оваа средба беше крај на турнејата од четири гостувања на Западот која ја завршија со скор 2-2, иако лесно можеше да се случи тој скор да биде 4-0. Во Феникс беа изедначени до самиот крај, но направија неколку грешки во финишот, додека во Оукленд во неделата имаа +17 по три четвртини и пак дозволија да загубат од групата граѓани наречени Вориорси.
Сепак, факт е дека ако некој може да се заплетка во главното трио на Истокот, тоа се Хоукси, кои кога се фокусирани можат да победат секого и секаде. Па дури и во Солт Лејк Сити.
February 23rd, 2010
Неколку ствари кои се десија или околу кои се врти некој муабет последниве неколку дена:
- По трејдот за Џејмисон, Кавси имаат скор 0-3. Но, тоа не треба да залажува никого. Два од тие порази беа против Денвер, во овде веќе спомнатата средба за историја и вчера во Орландо, каде Кавси имаа шанса за победа, но Орландо останува нивниот најголем ривал на Истокот. Во поразот во Шарлот Џејмисон имаше не баш добро деби, но се поправи на Флорида и покажа дека може да биде многу важен играч за Кливленд во иднина.
Од голема важност за Кавси ќе биде и евентуалниот камбек на Зи по откупот на договорот од страна на Визардси, нешто што треба да се деси во следните неколку дена. После тоа следува пауза од 30 дена за Илгаускас, па враќање на теренот. Нормално, сите очекуваат пак да заигра за Кавси, но денеска се појави муабет според кој доколку НБА утврди дека постоел претходен договор помеѓу Зи и Кливленд за негово враќање, Комишот ќе ја блокира таа варијанта, па Зи ќе мора да бара друг клуб. Не дека во тој случај не би имало интерес за него, но убеден сум дека Илгаускас едвај чека да се врати во Кливленд, а и многу им е потребен на Кавси за во плеј-офот.
* * * * * * *
- Сиксерси се подготвуваат да ја прекинат соработката со Ајверсон откако овој пак го напушти тимот. Ајверсон не настапи ни на Ол-Старот поради здравствените проблеми на ќерка му, но на Сиксерси им здосадило од неговот “играм-не играм“, а и онака не го постигнаа саканиот ефект со неговиот камбек во градот.
* * * * * * *
- Ти-Мек одигра една средба за Никси и сите тоа го прогласија за камбек на Успаниот. Некако до сега во неговата кариера Трејси никогаш не успеал да ме убеди во неговата “големина“ во која некои веруваат. Причината е едноставна, човекот никогаш ништо не освоил или пак добил плеј-оф серија. Сега во Њујорк, со оглед на тоа дека и онака беа очајни и освен Дејвид Ли и немаа асален играч, веруваат во ренесанса со Трејси. Тој пак почна да изјавува дека е подготвен да заработува и минималец за следната година да остане во ТитаНикси ако тие успеат да донесат две големи ѕвезди.
Башка, му лежи системот на Бркот каде не мора да се замара во одбрана и слободно да си фаќа ритам во нападот.
* * * * * * *
- Т.н. “Супермен“ дуел на Флорида покажа дека, колку и да е инфантилен и без смисол самиот дуел, Шек и тоа како може да се носи со Двајт. Медиумите, но и самиот двајт малку повеќе ја напумпаа целата Супермен работа, која не легна кај Шек, па во неколку преноси самиот Реџи Милер изјави дека Шек го замолил да не го внесува во таков муабет, затоа што тој е единствениот и оригинален НБА Супермен.
Додека Двајт не освои титула, и тоа не една, и не почне да доминира на начинот на кој Шек доминираше од својата прва НБА средба, Дизелот останува единствениот со таа титула.
* * * * * * *
- Двете најопасни екипи во НБА во моментов не се ни Кавси, ни Лејкерси, ни Бостон, Денвер или Орландо. Таа титула им припаѓа на Оклахома сити и Јута кои во последните десет средби имаат скор 10-1. Посебно ме импресионираат Дурант и дружбата, кои ако продолжат вака ќе бидат голем проблем во плеј-офот за било кого. Тандер во плеј-оф? Кој би помислил пред стартот на сезонава.
February 22nd, 2010
Ги немаат Брендон Рој, Грег Оден, Тревис Аутло и Гоустфејс Пржибила, а минатата недела им се врати Николас Батум. Па што. И покрај сите проблеми со повреди Блејзерси буквално гинат на секоја средба без разлика на тоа кој се наоѓа на теренот. Со сите маки, заедно со Мемфис, Шарлот и Оклахома Сити се најпријатните изненадувања оваа сезона, а и Јута влезе во ритам во последно време.
На Андре Милер му требаше време да се вклопи во Портланд, а понекогаш Мекмилан беше чуден со одлуките да го игра хобитот Блејк во први пет наместо Дре. Сепак, после некои муабети дури и за можен трејд, Милер си се најде во Орегон. Во тоа најдобро се уверија Мавси сабајлево кои Андре ги почести со рекордни во кариерата 52 поени, нормално, за победа на Блејзерси после 53 минути игра.
January 31st, 2010
Полека поминува цела една деценија во која речиси и да немаме битен НБА играч кој доаѓа од некоја од екс-Ју земјите. Она што некогаш беше можеби и најдобра кошаркарска школа на светот, сега е сведено на едно ниско ниво. Многу ниско во однос на она на кое беше некогаш, но и ниско и во секој друг смисол. Посебно во однос на остатокот од Европа, кој некогаш беше далеку назад, но кој во добар дел сега доминира.
Да, репките на Србија и Словенија беа добри на последното ЕП, а малку се разбуди и Хрватска, но кога ќе се погледне големата слика, во Европа има една вистинска сила, неколку кои тоа посакуваат да бидат, но немаат квалитет за таков потфат и остатокот, кој и не нешто импресивен.
Но, темата не ми беа репките, барем не директно. Муабетот ми е немањето на индивидуален квалитет на овие простори. Суша која трае веќе подолго време. Мојата генерација, како и таа малку постара од мене растеше со големи имиња. Дражен, Кукоч, Раџа, Даниловиќ, Паспаљ, Дивац, Ѓорѓевиќ…и уште доста играчишта. Некои од нив, пред да тргнат да ја освојуваат Европа, а некои и Америка, дури и некои од нас имаа среќа да ги видат во живо, во Парк. Таква чест денес, и покрај поголемите можности за патување и сл. тешко дека имаат нашиве деца. Што е жалосно.
Факт е дека денес нема ИГРАЧ кој е од некоја од бившите Ју-републики. И тоа го нема веќе некое време. Било да зборуваме за некој кој игра во Европа или пак за некој кој игра во НБА, (иако да вредеше некој ќе му фатеше око на некој НБА скаут).
На овој пост, кој планирав да го шкртнам одамна, ме потсетија Марко Лима Јариќ и Роко Лени Укич, кои станаа последните кои се вратија во Европа. Откако ни Роко, а уште помалку Марко добија шанса, си се спакуваа и се вратија таму каде колку-толку ќе играат. И додека Јариќ тешко дека ќе биде ѕвезда и од нешто голема корист за својот тим, Роко останува талент кој еден ден може да се врати во НБА. Еден ден.
По нивното заминување од екс-Ју во НБА останаа девет играчи, бројка која речиси сигурно нема да се зголеми следната сезона.
Од тие десет фаци, ниту една не е лидер на својот тим, а единствен со ол-стар настап зад себе е Пеџа Стојаковиќ. Нешто што веќе нема да се повт0ри. Пеџа е се уште дел од Хорнетси, затоа што поради повредите и неконстантноста, никој не сакаше да дила за њего со Њу Орлеанс. Бројките од оваа сезона (11.3 п. и 3.4 ск.) кажуваат за тоа колку е од корист за својот тим.
Пеџа е предводник за квартетот Срби во овие десет. Бројка која добива плус еден ако се додаде Саша Павловиќ (3.7 п. , 2.0 ск.), кој иако е Црногорец, пред две години изјави дека сака да игра за Србија.
Останатите петорица се Словенци, што значи дека немаме Хрвати, кои порано редовно имаа барем еден свој претставник, додека ние и Босанците сме во сосема друг лонец од кој тешко дека наскоро ќе извадиме, макар и греач на клупа во НБА.
Радмановиќ (6.7 п. и 4.8 ск.), Крстиќ (8.2п. и 4.9 ск.) и Миличиќ (2.0 п. и 2.2 ск.) се останатите тројца Срби, додека Словенија ја има петорката Удрих (12.7 п., 2.5 ск., 4.0 ас.), Драгиќ (7.7 п., 2.1 ск., 2.3 ас.), Вујачиќ (2.3 п., 1.1 ск.), Брезец (0.8 п., 1.7 ск.) и Нестеровиќ (4.0 п., 2.2 ск.).
Кога ќе се спојат сите нивни просеци нема да се добие ниту просекот на еден Леброн.
Од овие десет, 100% е сигурно дека Дарк-О летово ја завршува својата несреќна НБА авантура, а ништо чудно да му се приклучи и Брезец, кој не се изнаигра во Филаделфија. Некој добар збор не заслужуваат ниту Вујачиќ, кој полека го губи кредитот кај Фил, кој се повеќе ги форсира Фармар и Браун од клупа. Рашо, кој и онака не беше од некоја корист и порано. Павловиќ, кој иако се труди, не успева да се избори за поголема минутажа ни во тим како Минесота.
Нешто подобар од оваа група е Радмановиќ, кој де игра, де не игра во лудите ротации на Дон Нелсон.
Оние кои си направија кредит и за следната сезона се Удрих, кој е добра алтернатива на Тајрик во Сакто, Драгиќ, кој одлично го мења Неш и сезонава покажува голем напредок во однос на лани и Крстиќ, кој иако не доминира нешто посебно во рекетот е важен дел од едно од најголемите изненадувања оваа сезона. Нормално, тука е и Пеџа, барем додека не му истече договорот.
Се на се, ако се земат во предвид и талентите од екс-Ју кои сонуваат еден ден да заиграат во НБА, ќе се изначекаме дури еден ден повторно не видиме некој кој барем малку ќе потсетува на Дражен или Тони. За некоја сјајна генерација каква што беше и последната заедничка на СФРЈ не станува ни збор.
January 25th, 2010
Колата на Гилберт веќе некое време оди по удолница на која барем за сега, се уште не и се гледа крајот. Она што е најново е дека целиот случај почна да добива и правна димензија.
Она во линкот дека му се заканува казна до пет години затвор веројатно е нешто што никогаш нема да се случи, но тешко дека од оваа каша која сам си ја спреми ќе се извади така лесно. Суспензија до крај на сезоната е речиси неизбежна, а ништо чудно и Визардси да му го раскинат премрсниот договор. Нормално, парична казна исто така не му бега, како и некоја условна, како допуна.
ПС: Знам, фоткава е ептен невкусна.
January 15th, 2010
Кога сите се надеваа на деби на Блејк Грифин, Клиперси ни го соопштуваат ова. Знам дека Клиперси отсекогаш ми биле омилена тема за потсмевање, и не само мене, но ова е премногу. Преголем малер, дури и за нив.
Посебно е лоша вест за Грифин, кој како да влегува во ист калап како и Оден. Единствено добро од ова е, исто како и кај Оден, и двајцата се се уште млади и ова искуство може да ги направи само психички посилни.
January 13th, 2010
Дедо Мраз дојде еден ден порано за Кливленд во облик на нетипичен судиски пропуст во финишот и првата тројка во кариерата на Варежао. Тоа се двете причини поради кои Кавси успеаја да се спасат дома против Хоукси. Нормално, никој не знае дали крајниот исход ќе беше поинаков ако не се десеа тие две работи, но начинот на кој судиите го скратија нападот на Атланта по кој исто преку Варежао Кавси поведоа со 100-99 е нешто што до сега го немам видено во моите скоро 20 години следење НБА. Тие што ја гледаа средбата синоќа знаат за што зборувам.
Тоа ја постави сцената за Енди, кој со шут во очај (пред тоа имаше 0-18 за три во НБА) им донесе плус три на Кавси на 17 секунди до крај за совршен роденденски и новогодишен подарок за Леброн, кој беше ѕвер со своите 48 поени.
Но, како еден од ретките фанови на Хоукси со подолг стаж и тоа како сум задоволен од оваа средба во која Атланта покажа дека може да се носи со фаворитите во гости и тоа една вечер откако Кавси славеа сред Атланта. Џо конечно беше лидерот, Биби одигра како на времето во Сакто, а и остатокот од тимот беше одличен.
Со малку повеќе среќа и ќе победеа во Кливленд. Среќа, но пред се здравје кои им ги посакувам на сите кои се со МакНБА од самиот старт, односно некои пет и пол години, како и оние на кои ова им е првиот пост.
December 31st, 2009
Previous Posts