Posts filed under 'Retro'
Пак технички проблеми и пак блекаут на неколку дена. Неповторило се. Низ НБА почнаа тренинг-камповите, барем оној нивни дел кој се однесува на задолжителното сликање и интервјуа за медиумите. Некој има да се пофали со скроз нови дресови, како Орландо, Сакраменто, Њу Орлеанс…а се чека на дресот на Оклахома сити.
Некој има нов втор гостински дрес (Торонто), а некој има качено некое килце во мускули (Џош Смит, Рони Бруер, Оден…).
Марбери и Никси уште се тегават, а Еди Кари како по обичај се појавил предебел за тренинг-кампот.
Коби би требал да одмара од претсезоната кај Лејкерси, кај кои Зенот и Одом малце влегоа во “муабет“ за тоа дали овој е 6-ти играч или не. Оден малку го свитка зглобот, а Бен Гордон свесен дека нема да добие подобра понуда, ги прифати 6.4 мил. за да игра уште оваа сезона за Булси, па после, ако се докаже, следното лето да си бара тим кој че го плати колку што тој мисли дека вреди.
Но, можеби најнеочекувана вест беше таа за повлекувањето на Џејсон Вилијамс после 10 НБА сезони. Причините не се познати, а Џеј не ни заигра за Клиперси со кои потпиша пва лето. Сега станува јасно дека имало нешто што ги одбило тимовите без плеј од него (покрај нестабилноста во играта, нерезонските тројки во трк во контра и неиграњето одбрана) ова лето.
Сепак, Џеј заслужи клипче, барем за времињата поминати во Сакто, кога беше диригентот на едно од највозбудливите шоуа во лигата.
———————————–
Raptors Update: -
кампот е во Отава, промовирани се новите црни дресови (не се лоши) и новиот семафор во АСС вреден 8 милиони
- стигна фактурата за O’Neal (и за семафорот)
- ги кренаа цените за 50% - preseason понудата е слаба (NYK, MIN, CSKA, PHI).
Ќе одам против PHI, па ќе пишам некој збор и можеби некое season intro (ако најдам време) Не сум некој голем оптимист за оваа сезона. Причини:
- како ќе функционира тандемот Bosh - O’Neal (првиот е издишан од Олимпијадата, вториот генерално)
- бројките на Calderon ќе паднат, зошто нема вистински back-up (Ukic, Solomon) и ќе игра 35+ минути секоја вечер. Деновиве Solomon се покажа повеќе од Roko.
- Bargnani ми е сомнителен. Colangelo уште има верба во него, ама муабетот шо го кажа на радио дека повремено ќе игра на тројка заедно со Bosh и O’Neal (демек зона кога ќе играле) некако ме загрижува. Денес слушнав дека наводно доста ја подобрил дуел играта, креирањето сопствен шут,… се тоа треба да се потврди од ноември до април, да се надеваме и мај - Kapono треба да биде конзистентен во шутот… Moon од клупа. - нема добра двојка позади Parker Како и да е, стартери - Calderon, Parker, Kapono, Bosh, O’Neal; ротација - Bargnani, Moon, Humphries, Ukic, Adams; сенка - Solomon, Graham, ……. Jawai / Sampson.
Тактика за новата сезона: “The thing I’m telling our guys is, your first look is going to be inside, your second look is going to be inside and if they throw it back out, your third look is going to be inside. Then if they throw it out, then you shoot the basketball” - Sam Mitchell
————————————-
Еве ги и податоците за новото издание на МакНБА Фентази Лигата. Кој сака, бујрум.League Name: NBA Macedonia
Password: maknba.com.mk
League Type: Custom
Draft Type: Autopick Draft
Unique League Name: maknba
Scoring Type: Rotisserie
League ID: 27987
Custom League URL: http://basketball.fantasysports.yahoo.com/league/maknba
Bitno za registriranje na ligata e ID-to (27987) i passwordot.
Max Teams: 16
October 2nd, 2008
Неколку дена не бев баш ОК, барем не за постирање. Она што е најважно е дека имавме среќа и успеавме точно со потребните два поени да ја победиме Летонија и да се ставиме во позиција сами да решаваме за тоа дали ќе бидеме први или не, Како што реков порано, квалитет имаме, но ни недостигаат некои други работи кои Летонциве некако баш ни ги исфрлија на површина. И тоа на двата дуела, и кај нив и кај нас.
Ни фали ЛИДЕР. Вокален лидер. Некој кој ќе знае да му се втурне на секого од нашите во фаца кога овој не е целосно ментално на теренот, но и лидер кој кога е најтесно ќе повлече и ќе не извади од гом…од најгустите ситуации. Во моментов имаме еден човек на кого тоа паѓа, а тоа е Врба, но познавајќи го како тивок и повлечен тип, се молам бргу некој друг од нашиве да пушти муда до ЕУРО во Полска. Сепак, гледајќи го списокот на Јовица, некако не ми се гледа некој таков лик. Има понекој кој ќе викне, ама понекој кој знае кога да повлече, а кога да застане.
Имаме и др. мани, но и доста позитивни страни. Тоа е нешто што ни дава надеж за во Полска.
Но, тоа сега не ни е проблем. Целосно треба да им се посветиме на Португал и Естонија, кои можеме и мораме да ги добиеме.
————————
Да не биде постот без исмевање на некого, еве го најдобриот флопер во историјата на НБА. Најсмешното е тоа што и самиот Комиш му ја признава таа титула на Владиаторот.
September 16th, 2008
by Бојан (после подолга пауза)
Коментаторскиов израз што дефинитивно е меѓу топ 10 најчесто употребувани фрази у преносите на NBA утакмици у 90-те.
И тоа не за џабе! Со невидениот crossover и со акробатските шутеви у коишто влагаше на прв, а положуваше на втор обрач и тоа како често беше присутен на Top 10, а и дефинитивно ќе остане запаматен како еден од најбољите плејмејкери у 90-те и до првите години на оваа декада. Вториот играч што најбрзо достигнал 5 000 поени и 2 500 асистенции после, нормално, Oscar Robertson.
Роден у Чикаго на 1-ви септември 1966 и стандард америчката прича; Татко му ги тепал и него и мајка му и морал да ги истура своите фрустрации на баскет терените, вежбал по не знам колку саати, бла бла бла и така ја оформил својата игра. После играњето у Carver High School у Chicago и University of Texas у El Paso каде што у задњата сезона бележи 22 ppg, NBA скаутите почињаат да гледаат на него како на можен избор у топ 15 пикови. Тогаш и ја добива наградата за колеџ играч на годината за играчи до 1,83 метри.
Избран како 14ти пик во драфтот 1989 од GS Warriors и одма вметнат во стартната постава како плеј првите неколку утакмици има проблеми со навивачите на неговиот тим кои го исвиркуваат и ја обвинуваат управата дека е премногу млад и неискусен и не може да го поднесе товарот на вистински плеј. Во првата сезона го носеше бројот 5. пошто 10. ја носеше фамозниот Manute Bol.
Ама со консолидирање на играта и емоциите успева да има 14,7 ppg и 8,7 apg и е избран у NBA All-Rookie Team заедно со Divac, Robinson, Pooh Richardson и Sherman Douglas. Наредната сезона има 22,9 ppg и 9,7 apg и е избран како стартен плеј на Western All-Stars.
Во наредните две сезони има просек 23,4 ppg и 10,0 apg и 21.5 ppg и 10,6 apg соодветно. Во Warriors го води популарниот Run TMC напад (Tim, Mitch, Chris) каде заедно со Richmond и Mullin станувааат еден од најпопуларните тимови за гледање во лигата. Но, после повреда на лигаменти на колената и расправии со (кој друг ако не) Sprewell и тренерот Adelman, Hardaway бара да биде ослободен од договорот или да е трампан.
Adelman му ја исполнува желбата и така Hardaway е трампан во Miami заедно со Chris Gatling во размена за Bimbo Coles и Kevin Willis во 1996. По првата цела сезона во Miami кај што бележи 20,3 ppg и 8,6 apg и е четврт у лига по дадени тројки со 203 погодени тројки е меѓу кандидати за Regular Season MVP и е избран во All-NBA First Team. Јесда у сезоната 96-97 Miami и Hardaway имаат скор 61-21 и стигаат до финалето на Истокот таму ги чека Chicago и Jordan а после тоа три години по ред губат во play-off од NY Knicks (Што ради тепачки и суспензии, што ради Allan Houston, што ради последните шутеви му ги даваа на Clarence Weatherspoon).
Во тие сезони и покрај недостаток на успех во пост-сезоната Hardaway се афирмира како еден од најдобрите плејови (ако не и најдобар) на неговата генерација пришто е избран All-NBA Second Team во 1998 и 1999. Од овој период вредно е да се спомене дека зема и златен медал со Team USA на Олимпијадата во Сиднеј во 2000 година. По падот на форма и очигледната старост во 2001 е трампан во Mavericks за пик од втората рунда. Кога почна да ја грее клупата во Dallas почнувајќи само 2 натпревари од 54 и само 10 поени во просек, на средина на сезона е трампан во Denver за Van Exel. После 14 почнати натпревари за Nuggets и фрлање телевизор на сред терен во акт на нервоза, се повлекува од NBA за во 2003 да потпише договор со Indiana за која во 10 утакмици има 4,9 ppg за 12,7 минути по утакмица.
После повлекувањето најпознато нешто поврзано со него е следнава изјава што у Америка нормално ептен предизвика контроверзии:
-“Well, you know I hate gay people, so I let it be known. I don’t like gay people and I don’t like to be around gay people. I am homophobic. I don’t like it.”
Рекорди и достигнувања:
Points 15 373
Assists 7 095
3-Pointers 1 542
Career highs: Poeni 45 @ Washington 7.3.1997
Asistencii 22 vs. Orlando 16.12.1994
Skokovi 11 2 Times
Ukradeni 8 2 Times
Minuti 55 vs. Cleveland 12.11.1992
* 5x NBA All-Star (1991-1993, 1997-1998) * 1x ALL-NBA First Team Selection (1997) * 3x ALL-NBA Second Team Selection (1992, 1998-1999) * 1x ALL-NBA Third Team Selection (1993) * 1990 NBA All-Rookie Team * Gold Medal Sydney 2000 United States Рекордер во историја на Miami со 1947 асистенции. Втор најголем број на украдени топки во една play-off утакмица со 8 – против Lakers во 91 во Game 2 од Western Conference Semifinals и против Supersonics во 92 во Game 4 од Western Conference First Round.
И еден неславен рекорд… Најлошо шутерско шоу во ЦЕЛАТА историја на NBA – пратете убаво – 0 од 17 против Minnesota на 27.12.1991.
August 31st, 2008
Планирав поголем пост, ама еве има скоро недела дена како не можам да се оправам. Уште не одам на работа, сум станал бетер од Грент Хил во периодот кога беше на Флорида.
Ретро елементот секако дека ќе биде јак во текот на ова финале, и очекувам еден куп од фаците кои го обележаа ривалството во минатото да се појават во Бостон и Лос Анџелес. Исто така, за очекување се разни спотови на таа ретро тема измешано со малце модерен шмек, чисто за Американците да покажат зошто се најдобри кога станува збор за такви работи. А и имаат за што да ги праваат тие ствари.
Сепак, треба да се остави на страна целото тоа ривалство од минатото, посебно тоа од 80-те, затоа што ова се сосема нови играчи и ликови кои во поголем дел воопшто и за прв пат се наоѓаат во финалето, да не збориме за тоа дека ова им е кој знае кое-финале по ред. Да, зелените и жолтите дресови будат емоции како ни едни други во лигата кога во исто време ќе се најдат на теренот, тоа е факат, ама ова се скроз нови ликови кои ги носат тие дресови.
Лејкерси во последните 21 година, колку помина од последното жолто-зелено финале, освоија три титули по ред на стартот од овој милениум, додека Селтикси беа сведоци на својот пад, кој пред година дена стигна речиси до самото дно на лигата. Според мене, модерно ривалство не може да се нарече нешто кога еден од двата тима нема ни помирисано финале повеќе од две децении. Ретро ривалство - да, секако, ама модерно - не, затоа што Селтикси треба прво нешто да освојат па да бидат дел од такво нешто.
Е сеа, тоа не значи дека мислам нешто лошо за Бостон. Напротив, за разлика од многумина кои во Лејкерси гледаат тим кој никој не може да го победи, мислам дека Бостон е благиот фаворит во оваа серија. Чисто ради предноста на домашниот терен, но и ради гладта на Кевин, Реј и Пол, кои сами се свесни дека оваа шанса можеби никогаш нема пак да им се пружи во животот.
Од другата страна е Зенот, кој може да биде клучен за оваа серија, исто како и Кобстерот, кој многу добро знае што значи да се игра во едно финале, а овој пат за прв пат ја има улогата на лидер на Лејкерси.
Јас би сакал седум утакмици, чисто од ќејф.
Се изнапишав, а морам да одам во амбуланта.
June 5th, 2008
За загревање.
June 4th, 2008
Можеби сабајлево Мекдајс според играта не личеше на оној Мекдајс од пред страшните повреди, но бројките дефинитвно беа оние старите. Не знам колку се сеќавате на стариот Дајс, оној кој се убиваше од куцања и атрактивни потези во Денвер и Феникс пред да му отиде коленото на стартот на овој милениум. Човекот беше Амари пред Амари и ги навикна луѓето во Аризона на комбинација од страшен плеј и неверојатен атлет на четворка кој по потреба често играше на петка.
Тоа што воопшто игра, па уште и на нивото од сабајлево, е неверојатен податок за Дајс, кој целосно го смени својот стил на игра за да остане во лигата.
May 27th, 2008
Како што се одвиваше седмиот дуел синоќа и како што тој се приближуваше до крајот, се повеќе мислев на Доминик и Бирд и со тоа знаев дека Лебронси нема шанса да победат.
Пред скоро точно 20 години исто така во Бостон се одигра седмиот дуел од полуфиналето на Истокот помеѓу Бостон и Атланта, за кој овдека имам доста пишувано и закој можете да се потсетите на линковите подолу. На кратко, иако Доминик беше ѕвер на теренот, Лери и компанија славеа со 118-116 за пласман во финалето на Истокот. Таму се сретнаа со Детроит. И го попија.
Она синоќа во Бостон, во зависност со кого зборувате, беше или права класика или досаден дуел на двајца индивидуалци. Јас некако повеќе влечам кон првиве, иако ни втората група не е без аргументи. Некои работи ми сметаа, некои ми се свиѓаа, а на крајот тепаше тимот кој во овој плеј-оф не може да тепа во гости.
Лигавењето на Пирс не ми се свиѓаше, но ми се свиѓаа неговите шутчиња од полудистанца. Исто така, Ок е да играш со голема желба и интензитет, ама тоа треба да го трансформираш во некаква доминација на теренот, а не само да се маваш во гради и да правиш страшни фаци. Тоа го правеше Пирс, ама не и Гарнет, кој уште еднаш покажа зошто со Минесота милион пати испадна во првата рунда во плеј-офот, се додека не му ги донесоа И-Ти и Спривел за да играат со муда кога е најпотребно.
Реј Ален го нема никаде во овој плеј-оф, а со оглед на неговата слаба одбрана не гледам како ќе биде ефективен и во следната рунда. Секоја чест на муцката Пи-Џеј Браун за смиреноста кога беше најпотребно, како и машките ретро фаули.
Секоја чест и на 23-годишниот Леброн, кој пак покажа дека никој не може сам да стигне до тронот. Со тој тренер и тој скуп на играчи околу него овие задњи две сезони се и повеќе од максимумот. Точно е дека можеше да биде подобар во финишот, но тоа е кога немате асални играчи околу себе.
А сега малце ретро:
За мој ќејф.
Бидна.
Било некогаш.
Текст од Спортс Илустрејтед од мај 1988 година.
May 19th, 2008
Previous Posts
