Posts filed under 'East'
Тhe Good -
Кој друг ако не Кавси. По трејдот за Шек можеа да се чујат еден куп муабети дека тоа тотално ќе ги успори, дека големото его ќе влијае на атмосферата на тимот, дека ќе го закрчи рекетот итн, итн…Истите муабети добија сила по првите две недели од сезоната кога Кавси се уште се бараа и се воигруваа со Шек.
(Како и летово, така и сега, а и како и со трејдот на Атланта за Џамал Крафорд, не ми беа јасни критиките на сметка на Кавси за дилот со Санси за Шек. Во тој потег тие добија мноооогу повеќе отколку што загубија во Бен Волас и Павловиќ. Исто и Хоукси, кои имаа одредени критики за тоа што за Крафорд се откажаа од Ејси Ло и Спиди Клекстон?!?!?)
По првите две недели до сега работите клизаат многу добро за Кавси кои како тргнале би требале да го имаат најдобриот скор во лигата на крајот. Иако тоа делуваше невозможно, Леброн има дури и подобра сезона од лани. Во моментов Кливленд има рекордни сезонава во НБА 12 победи во низа. И да биде тоа уште поимпресивно, сите 12 победи се без клучните бекчиња Мо Вилијамс и Делонте Вест.
Одземи го Леброн од тој тим и тие тешко дека ќе победат на 2-3 средби по ред и во тоа се гледа големината на Џејмс, кој е еден од ретките кои од просечни и истрошени играчли прави корисни и добри соиграчи. МВП, ко од шала.
Не до толку, но сепак добри: Атланта, Шарлот, Крис Бош, Дејвид Ли, Џош Смит и Милвоки (со оглед на сите малери).
The Bad -
Иако звучи чудно, се мислев да ги ставам Селтикси, кои полека паѓаат под теретот на годините, посебно во дуелите со главните конкуренти. Но, им давам шанса до крај да покажат што можат.
Така, Нетси не можат да избегаат од тоа да бидат најлоши не само на Истокот, туку и во цела лига. Точно е дека оваа сезона за нив требаше да биде транзициска, но некако таа транзиција ги погодува како што не погоди нас по распаѓањето на СФРЈ. Скорот од 4-47 е екстремно беден и ако малку не се оправат ризикуваат да бидат “подобри“ и од најлошите на сите времиња Сиксерси од 1973 и нивните 9-73.
Ова е тажно затоа што во тимот имаат момак како Брук Лопез, кој без употребливи топки скоро редовно е на 20 поени и 10 скокови, а и Девин Херис покажува знаци на живот во последно време.
Можете само да замислите како му е на Кортни Ли?
Не до толку лоши, но сепак: Сиксерси, Ајверсон, Рашид, Детроит, Бен Гордон, Вилануева, Туркоглу, Картер (без последниве две средби) и Гарнет.
The Ugly -
Гилберт Аринас и Визардси. Мислам дека не е потребно објаснување. “Shooting Guard”.
February 10th, 2010
Ги имаме Ол-Стар петорките за во Далас следниот месец и до некаде поголемиот број НБА фанови, барема оние пореалните при гласањето, односно оние кои погледнале барем една средба оваа сезона, се задоволни од тоа како на крајот испаднаа работите.
Како во многу случаи, имаме една добра, една лоша и една онака, зезната вест.
Добрата секако е фактот дека Нештињо успеа на крај да го претрка Мекгрејди и да спаси голем срам (или пак комишот замижил на едно око) срам за НБА лик кој цела сезона има изиграно 45 минути да биде стартер.
Лошата е нереалноста при гласањето и тоа што наместо оние кои заслужуваат, како Џо Џонсон или Рондо, во првите пет на Истокот е лик кого на старт од сезоната го избркаа од Мемфис, каде беше резерва, кој после тоа изјави дека ќе се пензионира, за на крај да заигра за Филаделфија која и не процвета со него. Старата слава си го направи своето и Ајверсон се најде меѓу стартерите на Истокот.
Остатокот од петорките е прилично реален.
А да, заебаната вест. Штета за Дирк кој долго време беше второ крило на Западот. Но, некако Тимчо успеа да го претрка во фото-финиш. Така, Амари кој не игра центар ќе биде стартен центар на Западот, а на крило ќе игра Тимчо кој за својот тим игра на центар. Знам, заебано, посебно за Диркулес, кој игра одлична сезона со своите Мавси.
Некој може да се побуни и дека има место и за Дурент, но тешко дека би го убацил некој место Кармело, Тимчо, па и Дирк. Сепак, иднината е во рацете на Дурент кој е вистински лидер на изненадувањето од Оклахома сити.
Јас лично би го ставил Бош во први пет на Исток на местото на истрошениот и сезонава пак повредениот Кеј-Џи. Бош игра далеку подобра сезона, како и лани, од Гарнет и местото му е првата петорка, но како и во случајот со Ајверсон, старата слава си го направи своето, иако Гарнет вреди многу повеќе од Ален.
Резервите ќе бидат познати за недела дена, а до тогаш ќе имаме време за муабет кој треба, а кој не треба да се најде во Далас.
January 22nd, 2010
Некако отсекогаш, па и од кога почнав да следам НБА, се ми почнувало со Истокот. Од првите утакмици, до екипите кои владееја во тоа време, па се до градовите како Бостон, Чикаго, Њујорк и нормално, Хоукси како тим, се тргало од Истокот. Западот го имаше Лос Анџелес или поточно Лејкерси, и тоа е тоа, се останато беа некои мали НБА пазари со понекоја ѕвезда. Западот и денес како да ги има само Лејкерси, (но, факат со многу повеќе ѕвезди), барем како што стојат работите пред стартот на плеј-офот, ама за тоа утре. Денес е време за мојот Исток, кој барем според мене во ништо не е послабата конференција во Лигата.
БОСТОН – ЧИКАГО
Кливленд би бил идеален за старт на најавата, ама сепак шампионот си е шампион, без разлика што по шокот дека Гарнет може да го пропушти цел плеј-оф, од што и Ејнџ го стрефи срчка, верувам дека никој не им дава никаква шанса на Селтикси за ри-пит. А им даваше ли некој пред тоа? Со здрав Кеј-Џи ова би било лесна серија за Бостон, вака, иако читам по нетов дека некои им даваат предност на Булси, Селтикси остануваат фаворити. Сепак зборуваме за тим со шампионски менталитет кој како свој вистински лидер и најдобар играч го има Пол Пирс.
Да, ќе го нема оној интензитет кој со себе го носи еден Гарнет, рикањето, одбраната и мотивирањето на соиграчите, да не зборам за бројките, ама Бостон, барем против Булси тоа може да го надмине. Момците како Лион Поу и Глен Дејвис се научија да играат во први пет, а единствен минус може да биде тоа што наместо Мајки Мур, Селтикси пропуштија да соберат еден од двоецот Дру Гуден – Џо Смит на пазарчето кое на кратко се отвори во март.
И да, тука е Реј Ален да погоди голема тројка и моторчето Рондо, кое ќе биде голем проблем за Чикаго. Без Гарнет се тенчи клупата, но тоа не би требало да биде преголем проблем, ни таа на Булси не е нешто посебно долга, иако има некои интересни имиња.
Булси се млад тим кој си ја спаси сезоната со трејдот со Кингси и кој со сумњив руки тренер за малку не стигна до 6. место на Исток. Можат да изненадат, тоа е факт, посебно кога ќе му фати шутот на Гордон. Рукито на Годината, Роуз е одличен потенцијал, но и на нив им фали еден Луол Денг, кој како играчки, така и со повреди, имаше катастрофална сезона. Салмонс и Милер им се екстра засилувања, а и Кирк Хајнрих од клупа е опасна варијанта. Тајрус Томас, како и син му на Јаник, е сомнително лице и сигурен сум дека уште жалат што за него се откажаа од Ламаркус Олдриџ.
Ги испофалив Булси, ама не верувам дека можат да направат до толку големо изненадување. Бостон иде даље, до каде, ќе видиме. Можеби Вилис Рид “оживее“.
Даље иде: БОСТОН
КЛИВЛЕНД – ДЕТРОИТ
А требаше да биде кратка првата најава. Оваа ќе биде. Колку ли само паднаа Пистонси и како еден трејд, колку и во моментот да делува паметен, може од еден оперативец да направи уште поголемо магаре. Думарс можеби летово уштедува големи пари за Детроит и можеби е најзаслужен за онаа титула, која полека се заборава, иако и други луѓе имаа заслуги тука. Но, по драфтувањето на Дарк-О пред сега веќе се знае кого, трејдот Ајверсон – Билапс станува еден од најглупавите во последните десетина години.
Гордоста на Пистонси ја снема, иако тврдат дека се уште е тука. Го немаат веќе човекот кој ќе погоди кога е најпотребно. Нити човекот кој во основа им беше тренер на теренот. Тој сега е тренер во Денвер. Ајверсон нема ни да игра, човекот не може ни во казино да влезе во Детроит. Но, овде нема место за такви ликови. Шид ќе се обиде да ги запали, РИП ќе погоди понекоја голема топка, Тејшон ќе гине, посебно во одбрана, а и Мекдајс може да одигра како младич. На моменти. Стаки е солиден.
И се тоа им е џабе. Кливленд е подобар тим во секој поглед кој сега има и клупа за разлика од порано, а и знае да одигра и нешто друго освен само се да се сведе на МВП и неговите ненормални квалитети. Да не збориме за домашната арена.
Даље иде: КЛИВЛЕНД
ОРЛАНДО – ФИЛАДЕЛФИЈА
Ќе играат ли Хидо и Луис во првиот меч и колку се здрави уствари и двајцата откако се повредија во најнезгодниот можен момент за Орландо? Орландо, кој и онака последните десетина дена од сезоната имаше голем пад во формата и со киксови против тимови кои не се дел од плеј-офот му дозволија на Бостон да биде втор.
Многу, уствари премногу работи во Дизниленд зависат од овој тандем. Ако не се фит, тешко му на Орландо. Не дека Сиксерси се некој баук, и тие не се во некоја сјајна форма, ама Двајт никако не може сам. Ако се оди според планот, Хидо и Луис се ОК, тогаш Орландо без мака оди понатаму. Но, од друга страна Филаделфија е екипа од која не знаеш што да очекуваш, една вечер одат на 75-80 поени, но веќе следната ете ги преку 100-ка без проблеми. Дре Милер е совршен плеј за тој тим, а Игудала, Тадеус Јанг и Луи Вилијамс се опасни во напад.
Можеби да го имаа и Елтон Бренд, кој со другар му Берон се покажа како една од најлошите инвестиции од минатото лето, ќе беа уште понезгодни, но тоа не е гарант со оглед на слабото вклопување на Елтон на стартот од сезоната кога со него во тим се мачеа и не знаеа дали да трчаат како порано или да играат позициони напади. Испаѓа дека повредата на Бренд им ја спаси сезоната.
И пак на оние – ако. Ако повредите на Хидо и Луис не се сериозни и тие играат од старт, Орландо оди понатаму, иако слабата форма е голема грижа за Рон Џереми. За се повеќе, Двајт мора да биде ѕвер. Секоја вечер.
Даље иде: ОРЛАНДО (ако)
АТЛАНТА – МАЈАМИ
Ко за крај. Јас лично го сакав Мајами во прва рунда, повеќе од Сиксерси и повеќе од Булси. И пишував зошто. Кај Мајами се знае од каде доаѓа опасноста. Точно, Вејд може да здиви (ко да не одигра доста дива сезона), но што правиме со остатокот од тимот. Плеј-офот е сконцентриран на ѕвезди, но за да се победи потребен е тим. Јас во Мајами не гледам некој посебно силен колектив, иако тоа не значи дека заслужуваат сите таму, заедно со Споелстра големи честитки на одличната сезона.
Но, ако Џермејн не доживее некоја ренесанса и ја пронајде Фонтаната на Младоста некаде на Саут Бич, што не верувам дека ќе се случи, ако Бизли не заигра како на колеџ и ако не се повтори Финалето 2006 па судиите на секој меч свират по 98 фаули над Вејд, не гледам како Мајами може да ја помине Атланта. Па макар Вејд имал просек од 40 поени по меч. Да, им се враќа Јудонис и да, ќе биде интересно, но потребен е ментален колапс на Хоукси за да после една деценија и јаче не ја поминат првата рунда.
Атланта ќе гори, како што гореше и лани кога на чудење на сите го отера шампионот до седум средби. Сега се позрели, тоа го покажа и оваа сезона. Го имаат секогаш потценетиот Џо Џонсон, кој сигурно ќе се троши и во одбрана над Вејд, иако за Вејд е потребно цел тим да пази на него, а Атланта за нивна среќа има доволно атлети кои ќе можат да помогнат.
Биби отсекогаш бил сомнителен во одбрана, но никогаш во напад кога се во прашање големи средби. Знае да се заборави со тројки, но и знае да го растерети Џо во напад.
Клупата е ОК, со Флип, Мо Еванс и Заза. Џош Смит кога е мотивиран, а што ќе му поголем мотив од ова, знае да биде статистички ѕвер, иако сезонава е тивок. Можеби најдобра вест е камбекот на Марвин, кој израсна во солиден играч. И да не го забораиме Ал Хорфорд, момакот кој лани не им преќуте ни на Гарнет, ни на Пирс. Хоуски се колектив. Мајами е one man show. Што ќе пресуди? Знам дека сите би сакале да гледаат втора рунда со Леброн и Вејд. Јас не.
Иде даље: АТЛАНТА
Утре – Запад.
April 17th, 2009
Сега се е јасно.
Еве ги паровите за прва рунда, кои во текот на деновиве пред старт на плеј-офот ќе гледам да ги изанализирам еден по еден, или по конференции.
ИСТОК
1.Кливленд – 8.Детроит
2.Бостон – 7.Чикаго
3.Орландо – 6.Филаделфија
4.Атланта – 5.Мајами
ЗАПАД
1.Лејкерс – 8.Јута
2.Денвер – 7.Њу Орлеанс
3.Сан Антонио – 6.Далас
4.Портланд – 5.Хјустон
И на крај, новиот промо клип на НБА за разигрувањето. Мислам дека и порано имам спомнато, но има ли стварно некоја спортска Лига која знае да направи подобар спот, кампања и сл. од НБА? Во било кој професионален спорт? Веќе две децении НБА доминира на ова поле и како што стојат работите така и ќе остане. Сите оние спотови кои ги гледаме од НФЛ, или Преимер лигата, Серие А или Лига на Шампиони делуваат ептен детски и несериозно кога ќе се поглед нешто како клипов подоле. Од изборот на песна, па се до изборот на инсерти и нивна монтажа.
Фантастично!
April 16th, 2009
Благодарам за честитките кои се појавија во мејл и тука на МакНБА овие неколку дена. И на сите вас нека ви е среќна оваа 2009 година. Јас од моето лично искуство можам само да ви посакам здравје. Кога сме кај тоа мое искуство, тоа трае се уште, па овој месец можен е нов прекин на МакНБА, барем што се однесува до мои постови, но за тоа кога ќе дојде време, Идеме ние даље со НБА.
Поточно, со пост во врска со Ол-Старот во Феникс за месец и пол. НБА се уште официјално не ги претстави дресовите за спектаклот во Аризона, но еве ви сник пик за тоа како ќе бидат облечени најголемите ѕвезди. Од ова што може да се види, а не е нешто посебно, овие дресови се некој чекор назад во однос на тие од последниве година-две. Но, тоа и не е толку битно колку што се битни фаците кои ќе ги носат тие дресови.
Денеска ги ѕирнав гласовите од третиот круг собирање гласови и некои работи никако да ми влезат во глава. Односно, уште еднаш се гледа дека одлуките кои ги донесува мнозинството не се секогаш и најпаметни или пак најреални. Исто како што не е ни гласањето на некоја национална основа, како што е случај со Кина.
Како што сега стојат работите, она што е очекувано и реално е дека Двајт има најмногу гласови, главно поради непостоењето на конкуренција на центар на Истокот. Леброн е прв на крило и тука е негде со Коби кој е лидер на Западот. Сосема очекувано. Малку е чудно што Тимчо Роботчо е лидер на крило на Запад, нешто што значи дека фановите конечно почнаа целосно да му се препуштаат на новиот чип на Тимчо задолжен за паблик апил. Позади него е Амари, а позади него па Кармело. Дирк заостанува, иако има добра сезона.
Јао, да не поверуваш, е прв центар на Западот, но Шек се држи добро, и на теренот и во гласањето, па стварно ќе биде штетат, а и чудо ако не се најде на Ол-старот, кој без него не е оној спектакл кој треба да биде, Секоја му чест на Двајт, но барем сега момакот не може во никој (ентертејмент) поглед да го наследи Дизелот.
Кога веќе го спомнав очекуваното, ај сега за она што стварно ме натера на овој пост. Гарнет ќе мора да се бори за тоа да биде стартер со Ји Џианлиан, кој полека го стига според гласовите. Реално, на Ји не му е ни местото на еден Ол-Стар, а ако ова со претркувањето на Гарнет се случи ќе биде голем срам за НБА и за самиот смисол на Ол-Стар средбата. Но, комишот нема да го дозволи тоа, па ако тоа значи и унајмување на експерти од нашава ни земја за да украдат дел од гласовите за Ји. Човече, Ји има повеќе гласови и од Крис Бош и од Пол Пирс?!?!?!
Друго што ми смета на Истокот е второто место меѓу бековите на Ајверсон кој е сигурен стартер во Феникс. По се изгледа старата слава уште врши работа, иако на Ален не му е местото во првите пет, а можеби ни на самиот Ол-Стар. Мене тој никогаш не ми бил интересен на вакви средби и стварно е штета што одличната сезона со стартно место на плеј не може да ја круниса Девин Херис, за кого сепак има време. Момакот е дури петти според гласови на бек, а одма зад него е Аринас кој не ни заигра сезонава.
Да биде срамот уште поголем, Жилберто заедно со Џамир Нелсон, Лук Риднаур и Калдерон е пред Џо Џонсон!?!?! Родно го нема ни во првите десет.
Исто така на бек не е баш сјајна ситуацијата и на Западот каде втор е Трејси Мекгрејди. Со што го заслужил тоа високо место и сите тие гласови, освен тоа што игра заедно со Јаоза, стварно не знам. Да биде трагедијата уште поголема со гласањето на фановите, тоа го остава Крис Пол како трет на бек на Западот каде улогата на Џонсон од Истокот ја имаат Брендон Рој и Билапс.
Ол-Стар неправдите со изборот на стартерите од страна на фановите обично ги исправаат тренерите, но некои работи редовно остануваат неисправени. Сигурен сум дека и оваа година ќе има момци кои и тоа како заслужуваат да играат во Феникс, но кои поради фановите и некои хирови на тренерите нема да се најдат таму.
Само да не заигра Ји.
January 2nd, 2009
Да не бидат три посебни поста на ден пред стартот на плеј-офот, ај во еден пост да им одадам почит на екипите кои оваа сезона го направија она што никој не го очекуваше од нив, барем не во ситуацијата во која се најдоа, во случајот на Хјустон и Визардси.
За серијата на Хјустон се пишуваше доволно, но кога ќе се фрли поглед наназад, тоа достигнување пак изгледа неверојатно. За тоа се заслужни ама баш сите во Хјустон, па и Јаоза, чива повреда ги натера другите играчи да сата повеќе од нивните моментални можности.
Повредата на Аринас на стартот на сезоната требаше да значи пад на Вашингтон на табелата на Истокот, а потоа повредата на Батлер требаше да биде конечниот удар за нивните плеј-оф амбиции. Наместо тоа, предводени од мене никогаш омилениот Џејмисон, а и Батлер кога не беше повреден, Визардси одиграа неколку одлични месеци во кои рамноправно се носеа со секого. Сега, со здрав Жилберто, Кавси тешко дека ќе ги поминат во прават рунда, а сигурен сум дека ни Бостон не е баш воодушевен што веројатно ќе си има работа со нив. Оваа сезона беше и потврда на тренерските квалитети на Еди Џордан, кој на некој апсурден начин покажа дека подобро се снаоѓа кога во тимот нема суперстар.
Сиксерси се тимот кој требаше да биде на дното на Истокот, а се најде на неговото седмо место на крајот од сезоната. Кога ќе се погледне нивниот состав, ова достигнување посебно добива на тежина, а оваа сезона е нова потврда на квалитетот за секогаш потценетиот Андре Милер и радничкиот пристап на тренерот Морис Чикс.
Всушност, овие три тима се потврда дека понекогаш можете и без две -три ѕвезди во тимот да остварите многу повеќе од тоа што се очекува од вас. Тоа што нема да се борат за титулата ич не го намалува нивниот успех.
April 18th, 2008
Најголемиот пресврт во историјата на лигата за некого можеби и беше очекуван, но имаше доста ликови кои се сомневаа во тоа дека Селтикси во една сезона можат од дното да стигнат до врвот на Истокот. И не само на Истокот, туку и до врвот на лигата со убедлив скор и со изненадувачка доминација во дуелите со тимовите од Западот.
Сепак, Кеј-Џи ефектот по се изгледа е нешто кое не смее да се занемари, исто како и фактот дека момакот прооаѓаше во Минесота. Факт е дека на Кевин му се потребни големи соиграчи за голем успех, (на кого не му требаат), но исто така е факт дека тој е најзаслужен за враќањето на кошарката во Бостон. МВП сезона покрај него има и Пол Пирс, кој дочека Бостон да биде пак елитен тим.
Но, игрите на Гарнет, Пирс и третиот член на Д Биг Три, Реј Ален, се она што можеше да се очекува уште во октомври. Она што изненади многумина е зрелоста во играта на Рејџон Рондо, кој според мене е еден од водечките кандидати за Мост Импрувд. Пријатно изненади и Кендрик Перкинс, како и камбекот на тренерските способности на Док Риверс. Тука е Лион Поу, кој имаше одлични задњи месец и пол од сезната, “Биг Бејби” Дејвис, кој на некои средби беше голем фактор, презимењакот на Реј, Тончи, кој се вклопи во улогата на дифенсив стопер, Поузи – кој се вклопи во улогата на 10. човек, Скалабрини – кој се вклопи во улогата на втора маскота на тимот покрај Лепраконот, Сем “И-Ти” Кесел, кој иако дојде касно, заедно со Пи-Џеј може да биде голем фактор во плеј-офот. Еди “црната дупка” Хаус си погоди тоа што требаше да погоди, а Скот Полард продолжи да си пушта брада на клупата и да се дружи со Скала.
После 20 години, Бостон пак живее за кошарката и го има статусот на еден од најголемите, ако не и најголемиот фаворит за титулата. Некој да го кажеше тоа пред година дена, ќе го стрпаа во истото жолто комбе во кое ќе ги носеа оние кои рекоа дека Хорнетси ќе бидат втори на Западот.
April 17th, 2008
Previous Posts
