Posts filed under 'Вејдара'
Како некој да се сомневаше во целава работа. Да, Америте немаа доволен број квалитетни високи играчи, ама затоа ги имаа Леброн, Вејд и Коби. Па после и Пол, Хауард и Бош. И што е најважно, за разлика од минатите натпреварувања кога тие гледаа да направат состав со кој би им се прилагодиле на интернационалните правила и ФИБА стилот на игра, овој пат тие си ја играа својата, НБА, игра, покажувајќи каде се игра најдобрата и најатрактивната кошарка на светот и каде играат најголемите светски ѕвезди.
Тоа мене лично никогаш не ми било спорно, ама има такви кои со се срце му се радуваа на секој неуспех на Америте изминативе години, не согледувајќи го фактот дека после Сиднеј, Америте до сега немаа испратено вистински НБА тим на едно натпреварување. Ви текнува само на првите пет од Атина пред четири години? Марбери, Ајверсон, Џеферсон, Одом и Данкан. И се тоа под водство на Лери Браун. Не знам дали воопшто треба да се коментира оваа петорка, посебно не тоа дека прв плеј беше Марбери, тројка - Џеферсон, а на четворка го имаа Одом, кој според многу од фановите на Лејкерси, не смее тоа да биде ни во својот тим.
Но, да ги баталиме нив. Муабетот е за оваа група момци сега, која што е најстрашно можеше да биде уште посилна (Амари, Гарнет?). Не сакам да мислите дека сум некој амерофил (тоа е зборот, нели?), но едноствано мора да им се симне капа на најдобрите. Исто како што мора да им се признае на одличната борба на Шпанците, кои дадоа се од себе, а и го немаа Калдерон. А и Аргентинците, кои ги газеа Литванците и заслужено се трети. Кога се повреди Ману во полуфиналето, не ми беше страв дека ќе гледаме слабо полуфинале, туку ми бепе страв дека тим како Литванија ќе биде трети. Но, одличниот на овие ОИ, Делфино и Скола играа и за Ману.
Следните ОИ се 2012 во Лондон, но пред тоа имаме СП за две години на кое сум сигурен дека Америте ќе гледаат да си ја вратат двојната круна. Судејќи според младоста на овие момци и желбата и енергијата која ја покажаа, тоа и нема да биде така тешко.
August 24th, 2008
Обично не сакам да закачувам повеќе слики од текст, ама понекогаш некои слики зборуваат сами за себе, а и мислам дека немаше доволно фотки од Бејџинг до сега. А ги имаше доста добри.
Она што може да се каже низ зборови, а што до некаде ми е мило, или подобро кажано - не ми е криво, е елиминацијата на Русија, која не ни заслужи да игра 1/4 финале. Мило ми е и за Кинезите, кои со големата победа над Дирк и Кејвмен си обезбедија меч плус…после оној задутре. Хрватите пак паднаа на неискуство и немање лидер.
А Шпанците паднаа на газо…пардон - задникот. Што повеќе после она плескање од денес, кое можеби не е е толку важно, но и тоа како е битно на психолошки план. Како само напумпани беа Америте денес и како успеаја да го елиминираат недостигот во висина и да ги уништат бековите на Шпанија. Свака част.
Идеме со слики, кепшните ги оставам на вас:
August 16th, 2008
Ви текнува на глупирањето пред очите на целиот свет на Двејн Вејд во Скилз Челинџ во Њу Орлеанс. Уште тогаш кажав дека момакот беше жива брука, најмногу за самиот себе, но и за Мајами и за лигата. Тогаш немав објаснување за неговото глупирање, но по се изгледа дека тоа не било случајно.
Подолу е еден од подобрите клипови по подолго време.
February 29th, 2008
Џаред ФРИ, Џоел ПРИЗИБИЛА, Дариус МИЛС, Тревис УТЛАВ (може и Отлав), ПАТ РЕЈЛИ…итд…
И иди ти после гледај НБА на наш канал и сфати ја таа ТВ сериозно…
Човек ќе си рече: “Ај, не е ова Сител, нема да има такви бисери ко тие на И-Ти (и неговиот статистичар)“..и додека нивото на интелигенција (спортска) е нормално на нешто повисоко ниво, сепак, бисерите со имињата на играчите не изостануваат. И тоа со само една утакмица неделно за која човек може да се спрема малце по малце цела недела. Да не зборам за тоа дека секој кој има некое базично познавање на англиски јазик не може така да ги изговара презимињата кои се издвоени најгоре.
Веројатно држи и она - “Каква публика, такви коментатори и такви телевизии“, но стварно ми е преку глава од елементарно непознавање на некои работи и тоталната непрофесионалност која ја имаме кај сите наши ТВ станици (освен можеби А1 со Англиско) при пристапот на покривањето на еден ТВ пренос. Голем дел од нив се жалат дека странските телевизии, како на пр. ХРТ, им ја краделе публиката, па направија се за да ја скинат од кабловска, но проблемот не е кај странците. Кај нив е решението како се врши еден пренос. Решение кое кај нас или не сакаат, или едноставно немаат доволно интелектуален капацитет да го пренесат на својата публика. Или она што најмногу ме плаши - Ама ич не им е гајле за публиката.
Кога сме веќе кај муабетов, како врв на тоталното непознавање на својата работа, пред неколку години, уште кога Лацио важеше за калчо гигант, тие играа во гости на Сан Сиро против Милан. Верувам дека поголемиот дел од вас се сеќава на Јап Стам и тоа каква појава беше Холанѓанецот во одбраната на Лацио. Коментаторот на тој меч на Телма, кој уште си коментира и уште тропа зелени, цело прво полувреме не примети дека Стам е на теренот и на неколку пати рече дека, иако бил во комбинација за први 11, поради некои си причини е на клупата за резерви. Клупата на Лацио ја покажаа неколку пати, ама Јап го немаше никаде. Се додека момакот не ја чепна стативата на Милан во 45 минута, “коментаторот“ не го примети Стам на теренот, иако беше единствениот крупен и ќелав тип во одбраната на гостите.
Инаку, што се однесува до синоќешниот меч, сета мизерија и ограниченост во играта на Мајами и кај нивниот тренер, за која доста се пишуваше тука, беа евидентни и синоќа. Исто како што беа евидентни и сите квалитети и зрелост на младиот тим на Блејзерси, нивниот лидер Рој и одличниот тренер Нејт Мекмилан.
January 19th, 2008
За ол-стар петорките он-лајн може да се гласа до крајот на неделава, а јас покрај првиот пат, гласав уште еднаш пред некои десетина дена, а ова е моето трето ливче. До крај мислам да гласам уште еднаш, и тоа пред самиот крај на гласањето. Иако е веќе јасно кои ќе бидат стартерите, некои од тие момци, посебно Трејси Мекгрејди (фала многу, Кинези!), дефинитивно нема да си го заслужат местото во Њу Орлеанс. Но, секоја година е така, така да ништо не ме чуди. Исто како што секоја година има понекој (најчесто од помладите играчи) кој ќе извиси поради себичноста на тренерите да му го дадат својот глас.
Има неколку позиции за кои е доста тешко за да се донесе одлука дека еден играч заслужува да се најде во првите пет пред некој дург, а тоа е посебно случај на втората бековска позиција на Западот (ако се земе во предвид дека Коби е сигурен и дека 100% заслужува да биде стартер). Јас до сега еднаш гласав за Нешти, еднаш за Пол, и сега пак се решавам за домашниот плеј, иако е јасно дека нема шанси да биде во првите пет. Ако се гледа реално, и Берон Дејвис, како и Ален Ајверсон заслужуваат да се најдат во Њу Орлеанс. А зошто не и Брендон Рој?
Иако е јасно дека на Западот стартери ќе бидат Гарнет и Вејд, барем од она што го гледам од нив до сега, а во случајот на Џо - и тимот, јас на ова ливче по прв пат им давам предност на Џо и Џејмисон, кои за разлика од Вејд ги одржуваат своите тимови во игра за место во плеј-офот. Тоа во случајот на Џејмисон е поизразено со оглед на тоа дека Визардси веќе подолго време се без Аринас, па пак имаат позитивен скор.
Јао ги претрка Кејмн и Амари, чисто ради тоа што самиот покажува дека е многу покорисен за тимот од Трејси, додека Бузер и Дирк си заслужија место во првите пет на крило пред Данкан и Кармело, за кои гласаат речиси сите (вон Германија). Кид, Леброн, Хауард и Коби се такозвани - но брејнер.
January 14th, 2008
Обично немам навика секој ден да ставам Топ 5 или 10 од претходната вечер. Арно ама, синоќешниот беше нешто посебно, со два шута за победа, со две страшни асистенции на двајцата најдобри плејмејкери задњиве десетина години, со една “жива“ блокада на Шон Вилијамс и неколку други екстра потези.
На листата го има и Бош, чии рекордни во кариерата 42 поени не им беа доволни на Репторси да слават во Аризона. Не знаш за што попрво е показател оваа партија на Бош. Дали за тоа дека на Торонто очајно му фали втора опција во нападот во која, за нивна жал, сезонава не се развива Барњани, или пак е доказ за промајата во рекетот на Феникс, која владее, со засилено темпо, по трампањето на Курт Томас. А, и да, доказ на фактот дека Амари е очаен дефанзивец.
Што се однесува до шутевите за победа на Вејд и Иги, тој на Флеш е посреќен, ама и поочекуван. Човекот веќе се нашол во таа ситуација, и тоа не еднаш. Тоа може да се види и по реакцијата по кошот на Вејд и таа на Игудала. Како и да е, свака му част на Иги за партијата во задњата четвртина.
Еве…Има што да се види.
ПС: Кога сме кај Десетките, свака им част и на Блејзерси за нивната десета победа во серија во петокот кога по втор пат во кусо време ги тепаа Нагетси. Ајверсон и Мело постигнаа по 34 поени или 68 од вкупно 96-те поени на Денвер, што е џабе ако немате остаток на тим кој знае да игра со две суперѕвезди кои имаат тенденција, а посебно Мело, да се претворат во Црни дупки.
December 23rd, 2007
Синоќа Мајами за прв пат по плескањето од страна на Булси минатиот април во 1. рунда од плеј-офот во тимот пак го имаше својот суперстар и…и со Вејд продолжија таму каде што застанаа…. и тоа по седми пат оваа сезона. Да биде уште потрагично, загубија од еден од најбедните тимови во лигата, Сиетл, кој до вчера немаше ни една победа со осум порази по ред на стартот.
Но, во Мајами сметаат дека треба да бидат оптимисти и покрај последниов пораз од бедните Соникси. Нормално, тоа е факт кога во тимот ви се враќа некој како Вејд, но таквиот камбек секогаш е меч со две оштрици. Секогаш кога таков играч пак станува дел од ротацијата од која не бил некое време, тоа ги менува улогите на речиси сите играчи на теренот. Ако се знае дека и претходно во Мајами сите се мачеа да си го пронајдат индентитетот и своето место на паркетот, тогаш станува јасно дека барем на стартот, камбекот на Вејд може и да не биде баш позитивен. Посебно не кога тој не е 100%.
Тоа добива посебна димензија кога ќе се погледне скорот на Мајами од 1-7, но и распоредот кој им следува во следните месец дена. Иако многумина во Мајами изјавуваат како сега им почнала сезоната, тие немаат 0-1 туку 1-7, што никако не е исто, посебно не на доста засилениот Исток оваа сезона.
И сето тоа без да се спомне ужасната атмосфера во Мајами, бесниот и немоќен Рајли и никаквата игра. Добар пример е вчерашниот меч во кој Шек убаци само десет поени, но со шут од игра 4-4 и 2-2 за слободни. Со типови како Рики Дејвис (5-18 од игра) и Џејсон Вилијамс, не може да има доволно топки за Шек, кој иако не е оној истиот како пред две-три години, на периоди се уште може да биде доминантен. Тоа го покажа и против Феникс во петокот.
Вејд е тип кој исто така сака да го има баскетот во свои раце поголемиот дел од времето, така да тоа и не некое олеснување за Рајли. Но, барем нема Вилијамс и Дејвис толку да ја пимплаат.
Нормално, надежта е нешто што очајно им требаше на сите во Мајами, но не може да се направи толкав притисок врз Вејд и од него да се очекува сам да им ја спаси сезоната. И со Соникси сите во тимот како да чекаа Вејд да направи нешто и да ги спаси од пораз. Двејн успеа да ја иницира серијата во последната четвртина, но без вистински соиграчи тоа беше доволно само за колку-толку прифатлив пораз. (Иако вакви порази никогаш не треба да бидат прифатливи).
Најубаво си кажа Рајли после средбата каква му е ситуацијата во клубот:
“Unless you feel like you have something at stake or something to lose as a player, then things won’t change. If you don’t feel like the Heat mean something to you … you have to have a real meeting with yourself about what you care about. I don’t see a team that really feels like they have anything at stake here. They come in, they play, they get beat, they go home, they go out into the night.”
November 15th, 2007
Next Posts
Previous Posts
