NBA Macedonia

СОНОТ од 1992 год. и Доминик во Спрингфилд

Еве ме. После 11 дена у земјата на Европскиот шампион у фудбал, Свецкиот вицешампион и Европскиот шампион у кошарка се вратив дома, каде несреќно сме изгубиле од Англија и РобоКрауч и после срамот у Португал ги наредивме три по ред против Босна, Порто и Хамас.
Трите титули на Грците ме удрија у глава додека ги гледав со Америте и у тој момент, и покрај целата мрскотија која ја осечам контра Јанаки и компанија, осетив почит за тоа што го постигнаа у овие три години. Башка организираа и одлична Олимпијада пред две години.

Нормално, тоа не го намали сеирот кој го фатив кога изгубија у финалето, само тој сеир беше задржан на “смеење у себе”, нормална реакција ако се земе во предвид дека бев опкружен со 10-ина нафурани Грци и 20-ина Срби и измиксани туристи кои беа по-Грци од Грците. Сите освен едно типче, мислам од Сенегал, кое седеше само позади мене и можев да приметам дека го фаќа истиот сеир како и ја.

Како и да е, Шпанија сосема заслужено стана Светски шампион прикажувајќи иста игра од првиот до последниот ден. Искључок беше Аргентина, утакмица која не ја гледав. Грците одиграа партија на кариерата со Америте и по газењето од Шпанија сите таму беа свесни дека постигнале повеќе од тоа што го очекувале две недели претходно. Ману, Андрес и компанија кикснаа кога беше најпотребно, така да не ги обвинувам што одиграле без срце за 3. место.

Америте се посебна прича, ама тоа што им се деси и не ме изнеади многу. Нешто што никој не го спомнува се ФИБА правилата како и годините на саставот на Кшижевски, кој беше најмлад у Јапан. Уште поголем фактор е системот на игра и годините кои од копиљи ги поминуваат заедно играчите од другите селекции само поради различниот систем на работа. Кој е најдобар и каде се игра најдобрата кошарка е сосема јасно, исто како што беше и пред Јапан.

Разликата сега од тоа што беше пред 14 години кога започна СОНОТ е во тоа што тој Сон од тогаш почнаа да го живеат деца низ целиот свет. Мајкл, Меџик и остали им го дадоа Сонот на сите и во Барселона се зачна новиот изглед на светската кошарка. Плодовите од таа “љубов” денес ги гледаме низ цел свет, а НБА стана од лига во која играа најдобрите Американци во лига за најдоброто од целиот свет…Јапан ни малку не го намали митот на НБА, напротив - само го засили.

- Флајт, одличен текст за најава на Фајнал Форот на СП. До коска ја погоди слабоста на Америте, Софокле ефектот, бековите на Јанаки, колапсот на Аргентина и т.н. Али најбољи дел е компарацијата Гарбахоса со Андоре Џуниор.

- Марче остави он-поинт коментар после финалето.

- Бето, грешка си за тоа дека Шпанците незаслужено станаа светски шампиони. И тоа ептен си грешка. Па уште како без Пау ги намачкаа на лепче со малсиново масло Грците у финале. М-м-м-м-м. Бред Милер?

Толку за СП. Она што е најважно деновиве е примањето во Спрингфилд на Доминик, Баркли, Думарс и уште по некој. Оние кои се со МакНБА веѓе некое време знаат кој е главниот виновник за моите почетоци со НБА. Еве што за него вика чичко Штерн, а онда и самиот Ник заедно со неколку линкови за целата прича. Посебно вреди да се читне тој за тесктот на Ленг за СЛЕМ, текст кој го имам прочитано пред некоја година.

“At a time when our league was being elevated, he was iconic for what he could do with the basketball” - David Stern.

“Dunking was just a small part of my game. Dunking was just an intimidating tool I used. I had a much more rounded game than just dunking. To get 26,000 points, you don’t get them all on dunks.” - Доминик.

“Domination” од Ленг Витакер.

Сторија на SI.

Сериозен поглед на стварите од страна на YAY!

Шеп, ја утна за еден месец прогнозата за побрадатиот и побушавиот Гасол. Пау ипак ќе одмара 4 месеци.

Се читаме…

17 comments September 10th, 2006

Retro Monday + Свецко из оувер

Ај прво за Светското..

Без многу желба го пишувам ова (да имав желба уште вчера ќе пишев). Во натпревар на најлошото од Медитеранот, Шпанците без Гасол станаа Грци и ги победија Грците, кои станаа Срби после победата над Америката.

Иако на хартија Шпанците без Гасол беа малтене отпишани - сепак, се знаеше дека во натпреварот ќе влезат гладни за победа, особено после мачното полуфинале со Аргентина. Она што ме разочара беа Грците, кои духот како да го оставиле во сиртакито претходната вечер, а згора на се` промашуваа све што можеа да промашат. На крајот излезе дебакл.

Тоа е.

А сега, да се запази чудната традиција (која ја почна Енко). Секој втор понеделник ретро клипче.. (иако сега е вторник, ја се понашам ко да е понеделник).

Нели е ретро во права смисла на зборот?!

Stay Tuned, We’ll Be Back For More. Sponsored by Geeks go Greek..

5 comments September 5th, 2006

Е-Лада и Е-спања(ќ)

Пред да почнам еве едно стрипче од Јеј..

А еве и цитат од момакот MJD кој со Д Кавалир од Јеј се кладеше и доби 100 долари (за курва ) дека САД нема да освојат злато:

[…] Somewhere, Ben Wallace, Jermaine O’Neal, Paul Pierce, Michael Finley, and George Karl are sitting around thinking, “Ah, screw you guys.” After the 6th place finish in the 2002 World Championships, they, and the rest of Team USA’s roster, were called selfish, lazy, and everything else you can think of. You know, maybe they tried their best, and everyone else was just better.You’ve just gotta give it up for the Grecians. They were extremely deep, extremely sound in the fundamentals, and just very very good at what they do. In terms of sheer athleticism, if the United States is a 100 on a scale of 0-to-100, then Greece is still like a 58. But they know what they’re doing. They can ball. How many times last night did they bring a guy in, ice cold off the bench, and then see him make a perfect play to get a lay-up? It was beautiful. It really was. And it made our game look ugly. [Break Out The Olive Oil]

Цел ден го смислувам почетокот на постов; колку и да ви се чини едноставно, не е – али ај да се опробам – САД се елиминирани, Грција оди во финале.

Она што се случи денес во Саитама беше победа на старошколска европска кошарка, против она што многумина го нарекуваа New Age Dream Team Basketball.

Пред околу година дена, на големо серев за разликата во квалитет меѓу европската и американската кошарка; за разликата во класи меѓу играчите; за тоа како Американците се „гледливи“, додека од Европејците, нарочито тогаш тазе крунисаните шампиони, Грците, ми се повраќа.

Грците денес беа одвратни за гледање само од следниве причини:

• ако сте Американец
• ако сте туриле пари на САД во кладилница
• ако сте напален „патриот“ и мислите дека кошаркарите имаат врска со проблемите со името, ембаргата и тн.

Уствари, како победи „маншафтот“ (ова има повеќе разлози, еден нека биде баварското зачнување на современа Грција, друго нека биде влијанието на Рехагел врз целокупниот развој на грчкиот спорт, односно наметнувањето на германскиот менталитет и инает):

• Имаа баш powerhouse во рекетот – младиот вепар Софоклис Скордијанидис (или како и да се чита). Софокле им наби комплекс (можда и Едипов) на Бренд, Хауард, Бош и LeBronze со својата снага, јачина, интелигенција и репертоар на потези за кои пола центри у Лигата би можеле да сањаат. Хорогче, положуење, финта шутче, улаз, отсвртување..
• Тео Папалукас – момакот подели 12 асистенции, од кои бар 8 беа после онаква најбазична игра 2-на-2 со отварање. Тоа не е ништо нарочито - се учи у секоја кошаркарска школа. Така се игра у секое маало; стално доваѓаат двајца другари на кош, едниот покрупен и појак, другиот попокретен и поспретен, и крупниот му праи блок на овој другиов, и се отвара, при што прва опција на тој покретниот е да му ја спушти у рекет на дебелиот. Тој „покретниот“, најчесто беше Папалукас, и им одржа мала школа.
• Блокови без топка – исто така имаше повеќе пати ситуација на изведување од страна или доле; да се примени фамозната тактика 1-2-2; која нема потреба да напоменувам дека се учи у секоја баскет школа и која е основа за сите натамошни тактики.. побогу, оној фаул-кошот на некој, не ми текиња кој, беше истото школско движење што го играат копиљаците јуниорска лига шо гаќиците им се 5 броја поголеми и им се влечат по земја.
• Уиграноста и искуството – како што Енко вели, Грците се мање-више заедно од момчешки дани, заедно играле по кадетски репрезентации, заедно иделе у војска, заедно иделе по дискотеки, јадрото на репрезентацијата се „гаи“ веќе неколку години заедно.. едноставно, се ЗНААТ и знаат како да играат ЗАЕДНО. Тука се и ним својствените инает, луда муда, лукавост и на моменти дрскост за да сторат се` што е во нивни раце и да си го земат она што им се нуди.. а ако нема ништо на готово, ондак идат и го корнат со зуби.

• А како изгуби Дрим Тимот:
• Одбрана срање. Кое е тоа играње пресинг без мафтање руки. Вејд и ЛеБронз беа најочигледни примери за тоа – вејд го брка спанулис по цел терен, и не му изнуди ниедна грешка (дали лична, чекори, дупла, 8 секунди, лош пас, не е битно). Напротив, направи пар глупи лични у последна четвртина од шо не знае да игра одбрана.
• „Стратешките пропусти“ на К. Зашто кога цел свет збореше дека Грците го цедат семафорот за напад, дека имаат спремни акции за 20/10/5 секунди до крај на напад.. он реши да ги трча неговите у напад. А против Грција, погубно е да трчаш. Против Грција се игра шах (она што го критикував лани, а сеа му се дивам, затоа што гледам дека не секој е способен да игра шах – затоа што за шах треба ум).
• „Кадровската политика“ на К. Зашто не го форсираше Хауард, не ми е јасно. Дури и допушти во периодот кога се играше без центри, кога Јанакис го вметна Софоклис, него да го чува ЛеБронз (?!), па му правеа глупи фаули, од кои најпогубен беше неспортскиот на Хинрич.. овај Хајнрих и зашто не проба со Џејмисон да одговори на Фоцис, Какиузис и ним сличните високи-а-подвижни крила кои ги ребреа од полудистанца и од рекет..
• Изгубеноста на Вејд и ЛеБронз (тука влагаат и Пол и Батие и Бош, он поише ради летаргијата него глупоќата). Абе глупи се, не знам, иде ЛеБронз на 16 секунди до крај, куца од слободно со две раце, ѕверски, на минус шест разлика?! Вејд утиња куцање, утиња слободни, утиња све.. па уште тие циничните фаци.. е глупи се стварно, она фундаментално глупи, цел свет да те глеа како се посеруеш на нечив труд. Кога К. беше доволно лековерен да им даде доверба, зашто бе не се покажаа.. уште не ми е јасно.
• Тоа што од многу теретани, стероиди, тетовирања, сликање, стегачи, плетенки, брадички, патики, чорапи, музики, и шо ти ја знам немале време да повежбаат слободни бацања (па у маало на АМЕРИКАНКА да ми дојдат ќе изгубат со такво пуцање слободни од бедни 58%.. и сеа уствари не знам зашто се вика „Американка“ коа Америте не знаат да пуцаат слободни).. и ради ебаните утнати 20 тројки.

Денес, Американците беа послаб противник.

А тоа што се деси на Аргентина – Шпанија, иако беше крајно драматично, мене ми е у втор план. Џинобили, Носиони и другарите по јакиот почеток, ми делуваа некако „неинспирирани“, ко да играа ради реда, цело време се осеќаше „можеме да ги стасаме ако сакаме“, и кон крајот полека почнаа да се освестуваат, али за жал фрката и изгубениот осет за тесни утакмици (со оглед на тоа што исклаа скоро све по 50 разлика, на другите пак водеа цело време), изгубениот осет за играње под притисок при негатива, си го направија своето.. значи, иако Гасол и другарите изиграа солидно, мојот впечаток е дека Аргентина изгуби повеќе отколку што Матадорите победија.

UPDATE [links]: Патетични Амери се тешат дека ко ќе го викнеле Шек у екипа ќе тепаат на Олимпијада

Баскетбол Џонс, има цимер Грк и праи пренос у живо на блогче [МОРА ДА СЕ ВИДИ!!!]

Мои фаворити од Џонс:

• Starting 5 for USA: Anthony, Joe Johnson, Brand, LeBron and Hinrich. As for Greece:? Um, I’m not writing that down. Just imagine a lot of l’s, o’s, and u’s…

• Heavy Greek support in the crowd, banners all the way down. When will the NBA start doing this?

• Hairy Greek man with a beard for 3! Early on its 13, 12 USA. (And I can’t stress the word “early” enough. *Chugs coffee*)

• Greece hits another 3! What the “Hellas” going on!? (Oh man, I was saving that one.) Greece up 12.

• Grish (цимерот Грк): “Break out the Ouzo, baby!”

• Seriously, how do you say “pick and roll” in Greek? Delta Phi Sigma?

• OPA! It’s over. 101-95 Greece. Somewhere in the world Kobe Bryant is smiling…

• и у коментари следи:

• Tas Melas just broke all the plates in his house. (другар му грк - умрев од смеење)

• i, too, made the mistake of staying up to watch this embarassment…i had nightmares of balki bartakamos and cousin larry smoking me with the pick-and-roll all night last night (балки бартакамос ааааа)

Клик тука за пуна порција смешки

21 comments September 1st, 2006

τελικός

Папалукас и Спанулис, ѓоа Ахил и Патрокло

Зорба слави победа

Toυς ΞΕΦΤΙΛΗΣΑΜΕ!!! 100άρα στους ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ!!!!

Се јави и Енко, со мини-текстче од лице место (не од Јапан, од Грчка)

Сиртаки (blogging from Greece) Шекил?!

Овде е лудница. Грциве се убија од викање. Има и зошто. Уште еден доказ дека колективот е увек на прво место. И долгото играње заедно. И искуството. Не заборавајте дека Грциве, како и Шпанците и Аргентинците се заедно од коа играле баскет у маало. Пред зграда. Мислев дека ќе ми биде мрско, ама не ми е. Софокли е ѕвер. Америте се млади, има време за нив. Се ми се врти низ глава како ќе беше да играше стварно најдобрата комбинација на NBA играчи, а не „new kids on the block“. Нејсе, отидов, почнаа да делат гратис суфлаки. Ако, само у финале нека изедат СУФКАКИ и се` ќе биде ОК. Go, Argentina!

Моите впечатоци подоцна.

9 comments September 1st, 2006

Final Four

10-11 саати пред полуфиналињата….
Во вакви услови, да не се почне со мудрост на Сидор ми делува као бласфемија од прв степен. Пошто, неговиот минуциозен пристап искомбиниран со страшното познавање на светската ономастика може да се спореди само со неговата маалско-чаршиска остроумност…Епа, ај:
”Се чини дека во светот на кошарката тимовите се поделија на големи и мали. Четири доминантни тимови кои со голема разлика ги добија сите свои противници. Можеби дури во полуфиналето можеме да очекуваме неизвесност и тесни мечеви.”

Right on Point, Sidor baby…И крајно време беше…. Дај малце сериозна кошарка.Новиот систем си ја заврши работата – останаа само непоразените. Еден од нив ќе остане непоразен до крај….
Или као шо вика омилениот ми Шејн Батие: “The four best teams are still in race for the title. And that’s the way it should be.”

Аргентина у седум меча изиграваше мачка на разно-разни глувци – Франција ја доби со највише мука, иако 40 минути беше јасно дека Диа и компанија ќе издишат кај да е…..Србите им дадоа извесен run for their money, ама од коа све беше решено…Се на се, со пола сили….А, Нигерија, Либан и Венецуела се….па…Нигерија, Либан и Венецуела….
Нов Зеланд и Турција? Иста приказна…
Стварно ме фасцинираат овие момци, колку и да ми станаа антипатични у задњо време. Пепе Санчез има очи на г’зот. И плус, со главните играчи у екипата игра заедно уште од кадет…У секој момент има минимум три опции….Работите што Неш ги прави поради талентот и визијата, Пепе ги прави рутински.
За Ману и Носиони е стварно глупо да си ги абам прстите. Америте се преплашиле од нив. Ако се исклучат Мело, Двејн и Брон, со Херман ја сочинуваат најубитачната тројка на светската кошарка…И она најбитното: они знаат дека можат да го победат Team USA…

А, ги спомнав Скола и Оберто? Господата “иритирачки шут од дистанца, скокови коа највише треба и, да, ОДБРАНА”…Неверојатно прљави играчи, кој шо сака нека каже….
Ама, као шо вика другар ми Едис: ја не поштуам играчи ако немаат прљав репертоар – тоа значи дека не даваат максимум… Епа, Оберто и Скола даваат максимум
И, као да не е доволно да имаш леворак бековски тандем шо игра заедно 15 години, од клупа влага и Делфино… Две години у Детроит чуда прават, посебно за адаптација у еден ваков, defensive-minded тим…..
Опасни се, у пм….Арно ама, мислам дека е време за колапс…Досадни се, не за друго…И плус, од следниот противник губат редовно….Дури ни Ману не капира зошто: ”I don’t know if it’s the matchups, how they guard us, or how we guard them…”

Или, па, поради тоа што Шпанија конечно направи тим што ќе освои нешто…Еј, откога глеам кошарка цело време се у висок втор ешалон и никако да пробијат – Мартин, Сан Епифанио, Хименез, Жофреса и Виљакампа, Ерерос…
Епа, дојде времето на генерацијата ’80.
Гасол и Наваро се несомнени лидери на тимот, ама она што мене ме фасцинираше е големиот број на квалитетни играчи што шпанскиот состав во моментов ги има….Па, скоро во сите натпревари пола време играа резервите….
Али, да почнам вака – Торонто…Двојката на Репторси ќе биде инструментална.Калдерон е ѕвер, извонредно ја контролира играта, а има и страшен влез, прав контрапункт за Пепе Санчез…
Гарбахоса стандардно, од надвор е сатар, внатре е Andore Jr., а у единствениот колку-толку сериозен меч на Шпанците досега, по редовна постапка го стави Новицки у џеб….
Но, највеќе сум одушевен од Руди Фернандез, Серхио Родригез и Алекс Мумбру, играчи кои и не ги знаев така добро и кои ми оставија ептен силен впечаток, посебно Руди….
Штета што е повреден Фран Васкез. Со него ќе беа најсериозни кандидати и за злато….

Како и да е, Шпанците играат у демонска форма, као што би рекол Драган Шакота. Сите противници ги сомлеа рутински за дваесетина минути. Мислам дека им дојде ред да влезат у финале.

А таму? САД? Па, не знам баш…
Да се збори за американскиот тим, а притоа да се одбегне Џекил/Хајд метафората ми се чини као право мајсторство. Цело време некако ги следи стравот од тоа второ лице. Го знаете, она што не знае како против зона, што промашува чисти шутеви од 6,25, што игра пацерска периметар одбрана…
Ако им тргне, овој тим може да ги згази сите останати. Ама, ако им тргне. Ако е Вејд у елемент, ако се Хауард и Бренд доминантни под кош, и најбитно од се, ако му тргне на Кармело…
Во досегашниот дел на турнирот е многу јасно кој од капитените е главен, а кој потфрли. Изненадувачки, Мело покажа вистинска доминантност, онаква доминантност за која зборев пред првенството: самодоверба, стабилност, лидерство….А, Леброн нигде го нема….

Според мене, американците изиграа пет меча во кои беа доминантни и два во кои на видело излезе тоа нивно алтер-его: против Порторико и против Италија…
И покрај тоа што на прв поглед се мачеа со Германија, тврдам дека беа и те како надмоќни. Имаа 30 шута повеќе од поле, ама се шинаа од промашување тројки. 10 од 40, ви се верува? Па, што ќе се десеше ако погодеа барем уште пет? Ќе победеа 35 разлика…А, искрено, толку и заслужија да победат. Да не беа толку опседнати со тоа да го затворат Новицки, може ќе победеа и 40 – 20 у прво, 20 у второ…
Ама, тоа беше со Германија…. САД се уште не се сретнале со правите противници за да можеме да споредуваме.
Американците ги имаа вистинските проблеми со тимовите кои имаат добри бекови – добри шутери, ама, пред се, добри ballhandler-и…Аројо, Ајусо, Белинели, Базиле, Ди Бела….
А, од тоа и ми е страв во пресрет на утрешниот дел.

Утре Team USA игра со тимот со најстабилен, нaјконстантен и најдисциплиниран backcourt на турнирот – Грција.
Спанулис, Тео Папалукас, “Војновиќ” Дијамантидис и т.н.Грција прерасна у страшен тим…
Додуша, страшно досаден, ама сепак страшен…
Она што Шеп кај нив го потенцираше: борбеноста, дисциплинираноста и играњето со срце, надополнето од шемите на Јанакис еднаш више им даде резултат: Европски Прваци.
А, најодговорно тврдам дека ако америте не променат нешто, ако Вејд не доминира, ако Брон не се разбуди и ако не им тргне шут на Мело и на Џо, Грците ќе станат и светски шампиони….
Елада за мене е единствениот тим во моментов кој, во основа, игра европска кошарка (т.е. неамеричка). Аргентина и Шпанија се сосема друга приказна и се многу поблиску до САД…
Е сега, она што ме нервира кај нив се тие детални тактички маневри, шеми разработени до максимум, досадни нијансирања и т.н. На секои две минути измена – Царцарис влага, Царцарис излага, Фоцис влегува да шутне од дистанца, Спанулис влегува да направи фаул…Ако има уште 20 секунди од нападот го играат тоа, ако има уште 10 ова…Дај бе луѓе малку слобода….

А, најсимпатичниот дел од тимот, нормално, ми е Скорци…21-годишниот ѕвер со претерано соодветно име – Софокле…Глеав слика од 2001 – на негови 16 години изглеаше ко Бен Волис…..неверојатно…

Се на се, Грците се black horse, а Американците нека се молат да му е ден на Мело….

Значи, прогноза – сакам финале САД-Шпанија, нешто слично на она од пред 22 години….а, се плашам од финале у кое па би ја гледале Грција, слично на она фудбалското од 2004 – пошто, Јанакис некако ептен ми личи на Рехагел…

И, апсолутно најважно, очекувам финале кое нема да го коментираат Сидор или Ников…..

12 comments August 31st, 2006

Отидов

По хе-Дојран-изирањето на Шеп и мене ми дојде редот поштено да му ја искулирам. Така, од утре Шеп и остатокот од МакНБА фемили ќе гледаат Свецко и ќе ја одржуваат странава што ја читате, а јас ќе се брчкам у море и превртувам у песок на некоја пуста плажа у јужниот ни сосед…И така едно десетина дена.

Да не биде без ич, еве ви нешто за што сигурно ќе развиете добар муабет.

Може и ова. Вориорси задњи пут у плеј-оф играа пред 12 години кога тренер им беше баш Нели сениор…Мислам дека ќе поминат уште 12 години ако чекаат тој да ги врати таму.

Мислев да ставам нешто и за денешниве утакмици у Јапан, ама од се уште непознати причини наместо да се игра 1/4 финалето, Шпанија и Аргентина си најдоа некои пацери и си одржаа тренинг пред пуна сала и укључени ТВ камери. Дешава се.

Се читаме…

ПМС: Ако се најде некој да ми ја снима Шпанија-Арг., а ондак и Грчка-САД, па и финалето (се надевам САД-Арг.), му носам шише морска вида. И гиро. И суфлаки. И калабоки. И така…Озбилно, нека снима некој, плаќам пиво.

18 comments August 29th, 2006

Вторите осминки (камбекот на Шепард)

Добар ден, добро-ве-најдов. Гледам, сте се забавувале, а застапени биле и теми кои мене ми будат особено голем интерес како да речеме двократниот МВП Стив Неш.. нејсе, ја за среќа фаќав МТВ, а богами и грчки телевизии, на кои ги даваа сите натпревари на Грците, и ваљда потклекнав на пропагандата, и сега сум нивен страствен навивач..

Исто така, додека Енко го интервјуираше Стак, ја се дружев со Кемп, но за тоа во друга прилика. Ајде сега за она што се дешаваше на „спортските борилишта ширум земјата на изгрејсонцето“… (иако сите натпревари се играа у иста сала)

Германија – Нигерија

Дуелот во кој Швабите требаше да демонстрираат самодоверба, јачина и пред се`, психолошка надмоќ, се претвори во нивно распнување на клада, при што за малку ќе изгореа.

Нигерискиот состав покажа дека со нив нема лабаво; играта која ја прикажаа беше типична НБА игра од 1990-тите со примеси на колеџ моменти, особено у одбраната. Тоа и не чуди што добар дел од Нигеријците, своето искуство го носат од преко барата.

Што се тиче Швабите, Новицки почиња да не личи на херојот од Београд и плејофот 2006, туку на Новицки од гејм 3 па натака во финалето со Мајами. Но, и таков, дисторзиран, е стожер на све у германската тајфа (зашто тоа и не е екипа). Сепак, синоќа немаше ништо да биде ако не стегнеше зуби, некогаш најавуваниот како „европски Пипен“ – Адемола Окулаџа (чистокрвен Баварец, со нигериско потекло кој пие пиво и јаде вурстови), кој баш синоќа се разбуди, и постигна 19 поени, а со Новицки комбинираа за све што Германија постигна у 3 и 4 четвртина. Фаците ко Фемерлинг, Демирел, Грин, Шприцер и сл., уште еднаш покажаа дека не се за кошарка. У последни 3 минути Германија застана на 78 поени, Новицки се соочи со Нигер-Баба цврстина и тврдина (види фотос) арно ама Нигеријците не ја искористија шансата против препаднатите Германци и стасаа само до 77. Епилог: Германија ќе го јаде батакот од САД, Нигерија ќе биде хит на следно големо натпреварување.

САД – Австралија

Типично „отварање два прста“ како што некогаш тоа го правеа Дрим Тимовите, реминисценција на генерациите на двујцата ЕмЏејовци и генерацијата Шек – Кемп.. единствена битна работа, која што се потврди на оваа утакмица е дека Кармело е фактор.

Ангола – Франција

Не ја гледав првата четвртина кога Анголезите биле задржани на 6 поена, ама глеав второ полувреме кога Желабел и Жено и такви глупи фаци дозволија да им се деси le преврат, за малце.. ако на Нигерија им фали хемија и малце искуство, ондак на Ангола им фали искуство и малце хемија. Ќе ги биде.

Грција – Кина

На оваа утакмица ќе се задржам малце повеќе. Особено на Грција, мојот фаворит на првенствово.

Грција е учебнички пример за уиграност и тимска одговорност. Играат со иста стартна петорка подолго од било која друга репрезентација. Нивните први пет се постандардни дури и од казнената експедиција на Булси од 1996-1998. На клупата го имаат античкиот мудрец, кој околу себе обединува и техне и арете, Теодорос Калокагатија Папалукас, кој за потсетување е актуелен МВП на европскиот фајнал фор и човекот кој беше клучен фактор у детронизирањето на Макаби, а покрај него е и античкиот полубог , Егеецот Софоклис Схордијанидис, кој мене ми личи на Шек бутнат у конзерва од туна, компресиран и после тоа изваден и бапнат на терен. Јанакис, пак е пример за европски тренер кој што на 10 разлика вика „пресинг после даден кош“, и без исклучок, сите викаат „ендакси“ пошто ако не слушаат ќе ги каже на дебелите им мајки, кои дома има маста да им ја извадат - „малака парадисиму кефа пезуме григора сан оф а бич“.

Само на ова првенство, Јанакис успеа да ги врати Грците од 21-7 против напалените Катар до победа од 30 разлика; ги победи Литванците во продолжение; само он ги натера момците да гризат против Кенгурите за дефицитот од 5 на 30 секунди до крај да стане победа од три разлика; ги утепаа Турците во неверојатно напнат меч; за да успее од 12-2 и 23-11 против Кина да ги доведе до буквално кажано ДЕБАКЛ.

Она што го имаат Грците (а што го немаат Америте и затоа ќе испаднат), што беше премногу денеска за Јаоза и другарите е единствено желбата и жарот во играта, на раб на фанатизам. Јас до сега немам видено екипа која во осмина-финале, на плус 20 во последна четвртина, игра толку борбено. Така дојдоа до европскиот трон (и во кошарка и во фудбал), а јас се надевам дека ќе дојдат и до светскиот (дури и без Зисис, најперспективниот кошаркар од Европа), затоа што гинењето на теренот е правата суштина на спортот.

Ај да се приберам

Значи, Грците, го изедоа стапот во првата четвртина, за после тоа да им се спојат жичките, и да ги распорат Кинезите. Риспект заслужува и железната одбрана врз најдобриот срелец на Првенството, Јао, кој беше задржан на бедни 10 поена.

За Кинезите немам зборови. Политизиран спорт е тапа спорт.

И така..

35 comments August 27th, 2006