Posts filed under 'Dominique'
Како што се одвиваше седмиот дуел синоќа и како што тој се приближуваше до крајот, се повеќе мислев на Доминик и Бирд и со тоа знаев дека Лебронси нема шанса да победат.
Пред скоро точно 20 години исто така во Бостон се одигра седмиот дуел од полуфиналето на Истокот помеѓу Бостон и Атланта, за кој овдека имам доста пишувано и закој можете да се потсетите на линковите подолу. На кратко, иако Доминик беше ѕвер на теренот, Лери и компанија славеа со 118-116 за пласман во финалето на Истокот. Таму се сретнаа со Детроит. И го попија.
Она синоќа во Бостон, во зависност со кого зборувате, беше или права класика или досаден дуел на двајца индивидуалци. Јас некако повеќе влечам кон првиве, иако ни втората група не е без аргументи. Некои работи ми сметаа, некои ми се свиѓаа, а на крајот тепаше тимот кој во овој плеј-оф не може да тепа во гости.
Лигавењето на Пирс не ми се свиѓаше, но ми се свиѓаа неговите шутчиња од полудистанца. Исто така, Ок е да играш со голема желба и интензитет, ама тоа треба да го трансформираш во некаква доминација на теренот, а не само да се маваш во гради и да правиш страшни фаци. Тоа го правеше Пирс, ама не и Гарнет, кој уште еднаш покажа зошто со Минесота милион пати испадна во првата рунда во плеј-офот, се додека не му ги донесоа И-Ти и Спривел за да играат со муда кога е најпотребно.
Реј Ален го нема никаде во овој плеј-оф, а со оглед на неговата слаба одбрана не гледам како ќе биде ефективен и во следната рунда. Секоја чест на муцката Пи-Џеј Браун за смиреноста кога беше најпотребно, како и машките ретро фаули.
Секоја чест и на 23-годишниот Леброн, кој пак покажа дека никој не може сам да стигне до тронот. Со тој тренер и тој скуп на играчи околу него овие задњи две сезони се и повеќе од максимумот. Точно е дека можеше да биде подобар во финишот, но тоа е кога немате асални играчи околу себе.
А сега малце ретро:
За мој ќејф.
Бидна.
Било некогаш.
Текст од Спортс Илустрејтед од мај 1988 година.
May 19th, 2008
Бидна. Деветте посни години завршија. Знам дека за многумина од вас тоа што Хоукси, кои имаат негативен скор, ќе играат во плеј-офот не значи ама баш ништо, посебно со оглед на тоа дека тие идат на Бостон во серија која сите очекуваат да заврши со чисти 4-0.
Не е битно, па и стварно да биде метла за Селтикси. Битно е што Атланта после доооолго време пак ќе го помириса плеј-офот и конечно пак ќе има полна и бучна арена барем две вечери по ред. Од времето на Дикембе, Стив Смит и Муки (1999), Хоукси не играле во плеј-офот кога после победата над Детроит паднаа со 0-4 против Њујорк. Тој тим на Атланта и не ми беше нешто посебно симпатичен, а уште се ежам кога ќе ми текне дека Тајрон Корбин беше стартна тројка тие години.
Рибилдингот траеше подолго од очекуваното, што е и нормално со оглед дека за Смит го добија Ајзеа Рајдер во трејд кој ги врати неколку години назад. Тоа што сега Рајдер е во апс доволно кажува со каков лик си имаа работа и кој требаше да биде нивниот лидер на стартот на овој милениум. Ситуацијата со газдите кои сакаа/не сакаа да дадат пари за нови играчи и кои се судрија за трејдот за Џо Џонсон само уште повеќе ги направи смешка низ лигата за малку сведувајќи ги на нивото на Клиперси на Истокот.
Сега воздухот е многу почист и иако мислам дека Биби не е идеалниот плеј за нив, индината е многу посветла. Џо би можел да биде малку погласен како лидер, Марвин би можел конечно да го покаже целиот свој потенцијал, Џош би можел помалку да шутира тројки, Чилдрес би можел да се ишиша, Биби да подели некоја асистенција плус…Вудсон да биде подобар тренер. Од Ал не барам ништо, момакот си е супер.
Доминик конечно може да се насмее.
* * * * * * *
ПС: Синоќа Милвоки и Чикаго одиграа средба со нулта тежина во која рукито кој ја расипа вечерта на Аринас пред некое време, Рамон Сешнс го направи она што не му пошло од рака на никој во историјата на Милвоки, па ни на Биг О. Момакот подели одлични 24 асистенции, а имаше и 20 поени и осум скокови. Свака част, Рамон.
April 15th, 2008
Се додека не налетав на овие две фотки, планирав да го ставам Кид во дресот на Далас, или Трејси и Јао, или па Лејкерси со Пау и Одом. Можеа да одат и Ману, Леброн и Амари како вистински ѕверови во последниве десетина дена.
Но, еден поглед на Ник и Шон паузирани во сред лет ми го смени планот. Јас лично сум емотивно врзан за Ник, затоа што моите НБА почетоци се поврзани со него и Атланта, за која што ден-денес навивам, еве некои скоро 20 години. Шон е друга приказна, и е ликот за кој Шеп е емотивно врзан, што има логика со оглед на годините.
Врзете се, полетуваме…
February 26th, 2008
Наместо било каква најава за она што ќе се дешава вечерва, првиот Ол-Стар викенд кој имав прилика да го гледам (на VHS) и кој останува, барем за мене, најдобриот Ол-Стар на сите времиња. Како саботната вечер, така и тоа што се случуваше и во неделата.
ПС:Само што шампион во куцање не беше оној кој си ја заслужи титулата. Јеби га, Чикаго беше домаќин.
ПС2: ЧИКАГО - ПОЛ - ПЕЏА - ГЕЈ
February 16th, 2008
Знам, сликава не е баш најнова, ама кога веќе се познати четворицата момци кои оваа година ќе се натпреваруваат во летање во Њу Орлеанс, вреди да се потсетиме на оние кои се вистинските шампиони во оваа категорија, посебно триото постари легенди кои го обележаа патот за новите геренарции, пред се двајцата момци кои ја имаат таа чест да бидат со нив на оваа слика.
Место во овие пет нема никогаш да има било кој друг, посебно не никој од овие четири играчи кои оваа година ќе куцаат, а од кои единствено Двајт е вистинска НБА ѕвезда, а Геј има потенцијал тоа да стане.
За овогодинешново натпреварување, има време до 16.02. Ќе пишуваме…
January 22nd, 2008
Постов како тестинг, вчера пак го поминав Бендвито, ама тенкс ту Малина, изреагираа бргу, па МакНБА не мора да чека до први.
Плус, веќе некое време чекав да го клавам клипов. Класика, која поголемиот дел од вас можеби не ја ни видел. Станува збор за натпреварот во забивање (т.н. - куцање) од хуманитарниот меч на Меџик од 1986, Мидсамер Најт Меџик, настан кој на времето беше еднаков по квалитет на Ол-Старот.
За момците кои се главните улоги во клипот нема потреба многу најава.
November 29th, 2007
Помина доволно време од Драфт лутријата за да се средат било какви впечатоци, ама и после скоро 18 часа од дешавките во околината на Њу Џерси, неколку работи ми се измешани.
Нормално дека сум среќен што Атланта успеа да си го задржи пикот откако го добија 3. пик, да беше едно место погоре ќе го лапнеше Феникс и ќе станеше уште појак. Е сега, кога останаа Хоукси со Сиетл и Портланд, имаа најголеми шанси за 1. пик, ама непредвидливоста на лутријата оваа година се покажа во најдобро светло. 3. пик е стварно добар, и тоа секоја година, ама не знам дали е толку добар во драфтот во кој ги имате Грег Оден и Кевин Дурент. Добар е и 11. пик кој Атланта го доби од Индијана од трејдот на Ал Херингтон, а доколку тој пик беше во топ 10 Пејсерси ќе си го задржеа.
Портланд ќе бира прв, што веројатно е и ОК со оглед на тоа дека лани тие го имаа најслабиот скор ама не го добија 1. пик. Сиетл ми е мрзок, а посебно Лени Вилкенс, така да селекцијата како втори можеби и ќе им помогне на Соникси во останувањето во Сиетл.
Иако сите викаат дека Портланд ќе го драфтува Оден, мислам дека Блејзерси убаво ќе размислат пред да ја донесат таа одлука. Не дека Оден не заслужува да биде прв, него поради составот на играчи кој го имаат. Дурент би им ја пополнил единствената позиција на која немаат голем талент, додека со Оден би трпеле минутите на Ламаркус Олдриџ. Освен ако не се направи трејд со Зек Рендолф.
Сиетл ќе го ланпе тој што ќе остане, а Дурент би им бил идеална замена за Рашард Луис, кој не верувам дека од следната сезона ќе биде дел од Соникси.
И така доаѓаме до Атланта, која стварно не знам кого ќе избере. Има добра опција за робусен скокач во Ал Хорфорд, а можеби и ќе биде нешто од Ји Џианлиан. Ама, според мене, можеби би било подобро да се спакуваат 3. и 11. пик и тие да бидат трампани за некој поискусен играч. Можеби и да се додаде некој од сегашните млади играчи па да се рипне едно место погоре на драфтот. Се е можно, иако Џи-Емот на Хоукси не ми влевав никогап доверба.
Најголеми лузери годинава се Бостон и Мемфис, и ако мене ме прашувате, нека им е. И двете екипи во доста средби од вториот дел од сезоната свесно не даваа се од себе за да стигнат до Оден или Дурент, ама тоа им се одби од главата. Нека се тешат со шампионските банери во Бостон. Мемфис пак нема со што да се теши, ама па за нив ич не ми е криво.
ПС: За Јута и Сан Антонио и Гејм 2 стварно нема потреба да се пишува. Како што спомна Ритрај во еден коментар, а и како што пишав за утрешниот весник - Дежа ву. Ако покрај Бузер и Дерон не се најде трет играч со муда во Јута, серијата ќе заврши многу побрзо од предвиденото, а и дупките во одбраната како да не знаат како да ги затворат и како да се казнети да ги повторуваат своите грешки.
ПС2: Убаво беше пак да се види ослабениот Доминик.
May 23rd, 2007
Previous Posts
