Што и да напишам за Леброн, посебно за неговата форма во последниве месец дена, ќе биде премалку. Дури ни бројките, кои секогаш се на негова страна и се уникатни дури и за НБА, не можат да ја прикажат во целоста големината на Леброн, кој речиси сам ја продолжуа серијата на Кавси од 13 победи во низа, сите без момакот кој треба да биде негова десна рака, Мо Вилијамс.
Сабајлево против Орландо, Леброн пак беше на граница на трипл-дабл, а откако во финишот сам го сруши Орландо, Мо си најде нова улога во “ладењето“ на Џејмс. Ала Џејмс Браун.
ПС: Вечер почнува Ол-Стар викендот во Далас, каде за чудо, неколку дена паѓа снег и прави проблем со пристигањето на главните фаци. Од тие фаци веќе е јасно дека Коби нема да игра, што е голем удар за едно вакво шоу, како и дека нема да заигра ни Ајверсон, кој не ни има сезона (последниве две) со кои заслужува да се најде таму. Точно е дека го изгласаа, но факт е дека не му таму местото. Сепак, Ајверсон не отсуствува поради повреда, туку поради сериозна болест на неговата ќерка, на која и посакуваме брзо оздравување.
ПС1: Замени за Коби и Ајверсон се Кид и Дејвид Ли. Кид веројатно е избран затоа што може за пет минути да се дотркала до стадионот во Арлингтон, додека Ли, иако ќе беше поправедно да беше Џош Смит, е добро решение. А и прв играч на Њујорк на Ол-Стар после дооолга пауза.
Да не биде дека не било спомнато. А и не е нешто што треба да помине туку-така или да се игнорира. Изминатава недела Коби стана најефикасниот играч во историјата на Лејкерси, поминувајќи го Џери Вест на врвот, а оставајќи зад себе и ликови како Вилт, Шек, Меџик и Карим.
Само еден ден подоцна Фил Џексон со својата 534 победа како тренер на Лејкерси стана тренер со најмногу триумфи во нивната богата историја. Поминувајќи го Пет Рајли. Нек се угоде.
Сигурно дека главната вест, покрај победата на Гризлис над Лејкерси, беше таа дека Коби го престигнал Џери “Логото“ Вест на првото место на вечната листа стрелци на Лејкерси. Сепак, без дисреспект кон Кобстерот, мене нешто друго ми се мота низ глава низ глава секогаш кога ќе се спомнат Гризлис и Лејкерси во иста реченица.
01.01.2008 година кога според секој здрав разум на планетата Мемфис го спакува во голема кутија со златно машниче Пау Гасол и го испрати за Лос Анџелес во размена за тројца играчи кои веќе не се дел од нив и еден кој се уште немаше заиграно една минута во НБА, но носеше познато презиме.
За многумина тоа беше капката која од Лејкерси направи тим кој во следните неколку години сигурно ќе се бори за титулата, додека од Мемфис направи само тим кој се откажа од својот најдобар играч. За ништо. Освен олеснување во селари-капот, кое барем тоа лето тие не го искористија за ништо.
Сите знаеме што се дешаваше после тоа со Пау и Лејкерси, но мислам дека сега, точно две години подоцна во Мемфис и не се така разочарани од тоа како се одвиваат работите. Помалиот брат на Пау, Марк Анастас Вунакис Гасол сезонава созреа во вистински НБА центар, па дури и влезе и во повеќе муабети за место на Ол-Старот во Далас.
Сепак, не можам да ги заборавам сите критики кои беа упатени кон менаџментот на Гризлис, шеги на сметка на Квами Браун и пофалби за Мич Купчак. Некои тренери и ген.менаџери од другите екипи јавно го искритикуваа трејдот, посебно Грег Попович, а некои индиректно го осудија целиот дил.
Како прилог на тоа, еве три клипа од пред две години…Посебно остар е Стивен Еј. Смит, а најбољи е Зенот…
Ги имаме Ол-Стар петорките за во Далас следниот месец и до некаде поголемиот број НБА фанови, барема оние пореалните при гласањето, односно оние кои погледнале барем една средба оваа сезона, се задоволни од тоа како на крајот испаднаа работите.
Како во многу случаи, имаме една добра, една лоша и една онака, зезната вест.
Добрата секако е фактот дека Нештињо успеа на крај да го претрка Мекгрејди и да спаси голем срам (или пак комишот замижил на едно око) срам за НБА лик кој цела сезона има изиграно 45 минути да биде стартер.
Лошата е нереалноста при гласањето и тоа што наместо оние кои заслужуваат, како Џо Џонсон или Рондо, во првите пет на Истокот е лик кого на старт од сезоната го избркаа од Мемфис, каде беше резерва, кој после тоа изјави дека ќе се пензионира, за на крај да заигра за Филаделфија која и не процвета со него. Старата слава си го направи своето и Ајверсон се најде меѓу стартерите на Истокот.
Остатокот од петорките е прилично реален.
А да, заебаната вест. Штета за Дирк кој долго време беше второ крило на Западот. Но, некако Тимчо успеа да го претрка во фото-финиш. Така, Амари кој не игра центар ќе биде стартен центар на Западот, а на крило ќе игра Тимчо кој за својот тим игра на центар. Знам, заебано, посебно за Диркулес, кој игра одлична сезона со своите Мавси.
Некој може да се побуни и дека има место и за Дурент, но тешко дека би го убацил некој место Кармело, Тимчо, па и Дирк. Сепак, иднината е во рацете на Дурент кој е вистински лидер на изненадувањето од Оклахома сити.
Јас лично би го ставил Бош во први пет на Исток на местото на истрошениот и сезонава пак повредениот Кеј-Џи. Бош игра далеку подобра сезона, како и лани, од Гарнет и местото му е првата петорка, но како и во случајот со Ајверсон, старата слава си го направи своето, иако Гарнет вреди многу повеќе од Ален.
Резервите ќе бидат познати за недела дена, а до тогаш ќе имаме време за муабет кој треба, а кој не треба да се најде во Далас.
Само два дена по големото постигнување на Шек, играчот чива кариера засекогаш ќе се поврзува со Дизелот, и обратно го оствари своето голем достигнување. Во дуелот со Кавси, Коби стана најмладиот играч со 25 000 поени зад себе, тренд на “Најмлад играч со ***** поени““кој од самиот старт на кариерата го следи и кој веќе почнува да го наследува Леброн.
Инаку, кога во јуни 1996 година Шарлот (Хорнетси) го избраа како 13. пик, а веднаш потоа го испратија во Лос Анџелес во размена за Владе Дивац, многумина не ја гледаа големината која во себе ја криеше Коби. Во тоа време и не беше некој голем тренд да се драфтуваат средношколци, но сето тоа се смени после Кеј-Џи и Коби. Сега тој трејд помеѓу Хорнетси и Лејкерси делува смешно, иако и Шарлот измолзе некоја солидна сезона од Владе.
Сепак, Кобстерот, и покрај сите споредби и обвинувања за копирање на Мајкл, е приказна сам за себе, некои го сакаат, а некои го мразат, но нема збор дека дечкото кога ќе се спушти завесата ќе влезе во секоја дискусија за “Најголем на сите времиња“.
А она што е најстрашно, уште не сме виделе се од него. Исто како и од неколку други имиња во Лигата, на кои сепак тој им е лидер.
ПС: Само што ја изгледав Кавс-Лејкерс, во која Коби беше добар, но не и остатокот од Лејкерси, барем не кога беше најпотребно против Кливленд без Мо Вилијамс (месец дена пауза најмалку). Баш заради тоа очекувам вечер експлозија во Њујорк.
Некако во стил на празнициве, и МакНБА западна во некоја летаргија. Не дека ништо не се случуваше, напротив, посебно беше “интересен“ Аринас и глупостите во соблекувалната на Визардси, но за тоа некој друг пат.
Она што наскоро ќе го доживее својот крај е гласањето за првите Ол-Стар петорки, а последното собирање гласови пак на површина ја исфрли глупоста кај голем број фанови материјализирана во Ален Ајверсон како втор бек на Исток и на Трејси Мекгрејди во истата улога на Западот. Ужас.
Мојот глас нема да смени ништо, но погоре е мојата прва петорка на Западот, а под овој текст се првите пет на Истокот. За некои веројатно чуден избор, посебно на центарската позиција во двете конференции, но едноставно не ми се одеше по ќејфот на поголемиот број фанови па да гласам за Двајт или Амари, кои воопшто не ме импресионираат сезонава, посебно првиот.
Затоа се одлучив за двајца млади момци во Вуна Гасол и Брук Лопез, кои гинат на терен секоја вечер и покрај тоа имаат доста добри бројки, онака, во сенка. Остатокот од петорките мислам дека е логичен избор кој не треба посебно да се објаснува. На Истокот има дефицит од бекови и крила , додека на Западот има суфицит на истите позиции, поради тоа, некој мораше да извиси.
Лани за Крисмс, исто како и годината пред тоа, имавме неколку екстра средби. Кога беа најавени главните парови за овој 25.12. сите очекуваа спектакл од Орландо-Бостон и Лејкерс-Кавс. Оправдано, со оглед на тоа дека зборуваме за четирите најдобри тима во лигата (од кои три се од Истокот). Арно ама, во поголемиот дел главните средби синоќа беа тапа, во Дизниленд Двајт “доминираше“ против Бостон, кој и без Пирс покажа дека е веројатно најкомплетниот и најопасен тим во Лигата кој доби многу со ангажманот на Шид. Уште со здрави Глен Дејвис и Маркиз Дениелс, плус Пирс, ќе бидат страшни за секого.
Орландо не ми беше по ќејф ни лани, а ни оваа сезона и навистина не верувам дека се способни за рипит на ланскиот успех. Нормално, ако ко лани не се деси некој ментален колапс на Кавси или пак повреда на Гарнет или Пирс на Селтикси.
Во Ел-Еј пак, Кавси одиграа неочекувано зрело и паметно. Мо Вилијамс беше десната рака која се очекува да биде на Леброн, а остатокот од тимот беше агресивен во вистинска мерка. Некој ќе се пожали на судиите, но тие не влиајеа директно на резултатот, а влијаеа директно на фрустрациите на Лејкерси, пред се поради нивната мизерна игра. Кавси докажаа дека не треба да се исклучат од муабетот за финале, но има уште многу да се игра до тој моменат.
За однесувањето на публиката во Стејплс, но комент, тоа го добивате од разгалени богаташи кои се навикнати само на плескање со нивните намачкани рачиња. Веројатно добра работа во целиот хаос беше што за божиќен подарок добија прсти од сунѓер. Всушност, да добија нешто повредно не верувам дека ќе го фрлеа.
