Не знам колку треба да си луд, пореметен или пак гладен за внимание за да се појавиш на јавен спортски настан во Кливлленд со Мајами дрес со број 6 на Леброн. Посебно после сето она што летово се случуваше помеѓу Лебронтије и градот и жителите на Кливленд, не само фановите на Кавси.

Инаку, ова се случува на домашен меч од МЛБ лигата на Кливленд Индијанс.

А типот е ментос. Ама не бомбоните.

Рон-Рон игра Доџбол за “Zankou Chicken Presents: Great American Dodgeball Team”! Ништо чудно ова да е дел од терапијата која му ја припишал неговиот психијатар.
Секој понатамошен коментар е излишен.

Веќе имавте можност последниве две недели да читате за тоа што МакНБА мисли за “стручноста“ на ген. менаџер на Минесота, Дејвид Кан. Најпрво типот се прослави со задржувањето на Дарк-О, за потоа да стави капак на се со трејдот на најдобриот играч Ал Џеферсон во Јута во размена за колекцијата стари џез плочи на Џери Слоун.

Меѓу тие два генијални потези, Кан успеа да направи и нешто паметно, а тоа е трејдот со минимален ризик за Мајкл Бизли, во кој пак им помогна на Мајами да исчистат доволно простор во селари-капот за доведување на Леброн. Последно од Кан е потпишувањето на Лук Риднаур за 16 милиони за 4 години кога веќе има стартен плеј во ланскиот руки Џони Флин.

Но, она што го испровоцира овој пост е интервјуто на Кан за НБА ТВ во кое човекот оди до тој степен со својата “стручност“ да ги споредува Миличиќ и Дивац, па на крај и кариерата на Крис Вебер со таа на Дарк-О?!?!? Вебер во таа ситуација реагира сосема кул, но му става до знаење на Кан дека ја претерал.

Клипот е краток, но со себе носи јака порака. Можеби некој ќе каже дека Мајкл со своите проценувачки способности веќе се има докажано во Визардси и сега во Шарлот, но сепак, ако некој има кредибилитет да зборува на оваа тема, тоа е Мајкл. Тој веројатно не мисли на бројките и статистиките кои во најголема мерка одат во прилог на Лебронтије, туку на нешто друго, нешто што носи титули во јуни, нешто што тој многу добро го знае.

На крај, никој не може да ги обвинува. Сета надеж за НБА титула лежеше во рацете на Леброн, кој рака на срце, од мизерен тим ги создаде редовен кандидат за титула. Сега Кавси ќе мораат да се вратат во за нив добро познатата позиција на аутсајдери. Можеби немаат очаен тим како тој пред Леброн, но очајот е присутен на секој чекот во Кливленд и во Охајо.

Можеби газдата на Кавси, Ден Гилберт претера малку со своето писмо до Леброн и до фановите на својот клуб, но човекот веројатно и најмногу од сите го чусвтвува тој очај. Не е лесно од коњ да паднеш на магаре.

ПС: Инаку, не почитувам луѓе кои за себе зборуваат во трето лице. Има нешто многу мрско (и печено за психијатриска анализа) во таквото однесување.